26 Νοέμβριος 2012, 12:57 - Τελευταία Ενημέρωση: 5 Σεπτέμβριος 2014, 21:35

Η γαστρονομική παράδοση των Ποντίων

  • Η γαστρονομική παράδοση των Ποντίων

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012, στο Πολυκοινωνικό του Δήμου Αλεξανδρούπολης, η εκδήλωση που διοργάνωσαν η Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και ο Σύλλογος Γυναικών «ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ» με θέμα: «Η γαστρονομική παράδοση των Ποντίων προσφύγων και η αλληλεπίδραση με τους πολιτισμούς των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης».

Λόγω σοβαρού κωλύματος η Αντιπεριφερειάρχης κα. Γεωργία Νικολάου – Μαυρανεζούλη, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην εκδήλωση και έτσι την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου εκπροσώπησε η Περιφερειακή Σύμβουλος κα Κουκουβέλα Λίτσα. Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Δήμαρχος της Αλεξανδρούπολης κ.Ευάγγελος Λαμπάκης.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό της κας Κουκουβέλα, η οποία καλωσόρισε τους προσκεκλημένους και αναφέρθηκε στις αλληλεπιδράσεις των πολιτισμών των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που υποδέχτηκαν τους Ποντίους, όπως μπορεί κανείς να τις αντιληφθεί μέσα από τη σημερινή Ποντιακή κουζίνα.

Στη συνέχεια, η κα Αλίκη Παπαδοπούλου, ως Πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών «ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ», καλωσόρισε τους προσκεκλημένους και μίλησε για το διατροφικό πολιτισμό. Επισήμανε ότι και στην αρχαιότητα οι Έλληνες είχαν κατανοήσει τη σημασία της σωστής διατροφής και ήταν οι πρώτοι που σνέταξαν τις συνταγές σύμφωνα με τις συμβουλές του διαιτολόγου ακόμα και το 4ο  αιώνα π. Χ. Μας θύμισε ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του ελληνικού διατροφικού πολιτισμού, τα συμπόσια. Το να τρώει κανείς μόνος θεωρείτο γέμισμα του στομαχιού, ενώ τα συμπόσια ήταν αφορμή για φιλοσοφικές και λογοτεχνικές συζητήσεις.

Ανέφερε επίσης ότι έχουν γίνει έρευνες για τις μεταβολές των συνταγών στο βάθος του χρόνου. Αποδεικνύεται ότι η ιστορία του  πολιτισμού της διατροφής είχε τα σκαμπανεβάσματα της. Έτσι στης αρχές Μεσαίωνα η έννοια της καλής κουζίνας στην Ευρώπη διατηρείται μόνο στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου η ελληνική παράδοση παραμένει ζωντανή. Παρά την κατάκτηση του Βυζαντίου οι Τούρκοι δεν θεωρούσαν ντροπή να υιοθετούν τα καλύτερα πιάτα των λαών. Με λίγα λόγια η πολυτελής βυζαντινή κουζίνα απορροφήθηκε  στην τουρκική κουζίνα.

Έτσι οι συνταγές περνούσαν από χώρα σε χώρα με ορισμένες εθνικές παραλλαγές και την αρχή των συνταγών μπορούμε να τη βρούμε στην αρχαιότητα.

Επίσης, τόνισε ότι  η κουλτούρα της διατροφής είναι απαραίτητο στοιχείο της υγείας και της ομορφιάς και ευχήθηκε σε όλους να ακολουθήσουν μια γευστική και υγιεινή διατροφή και να είναι υγιείς και όμορφοι.

Η κα Σοφία Τσαχρτισβίλι κάλεσε τους παρευρισκόμενους να γευτούν παραδοσιακές συνταγές από τη Βυζαντινή, τη Γεωργιανή, τη Ρωσική, την Αρμένικη, την Ουκρανική, την Ποντιακή και την κουζίνα του Ουζμπεκιστάν, μεταφέροντας με κάθε λεπτομέρεια στο κοινό τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά της κάθε κουζίνας.

Οι γευστικές δημιουργίες των γυναικών του Συλλόγου παρουσιάστηκαν σε τραπέζια στολισμένα με παραδοσιακά αντικείμενα και συνοδευόμενες με χρώματα και ακούσματα της κάθε χώρας, βοηθώντας έτσι τους επισκέπτες να βρεθούν νοητά και γαστρονομικά σε μακρινούς προορισμούς. Οι νόστιμες συνταγές άνοιξαν τα σύνορα στους παρευρισκομένους και τους έδωσαν τη δυνατότητα να τις γευτούν και να τις απολαύσουν.

Μετά την ολοκλήρωση του «γευστικού ταξιδιού» των προσκεκλημένων από χώρα σε χώρα οι συνταγές αξιολογήθηκαν και βαθμολογήθηκαν, προκειμένου να αναδειχθούν και να βραβευθούν οι καλύτερες.
Στη συνέχεια της βραδιάς την αίθουσα γέμισαν γλυκές παιδικές φωνές από το μουσικό Συγκρότημα του Συλλόγου «ΓΛΥΚΕΣ ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ», υπό την  καθοδήγηση της  κας Ταμάρας Ντουργκλίδου, η οποία τους έδωσε μια νότα χαράς και συνόδευσε με παραδοσιακά τραγούδια την παρουσίαση της κάθε χώρας. Τα παιδιά του συγκροτήματος τραγούδησαν καταπληκτικά τραγούδια σε γλώσσες των χωρών της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης για την απερίγραπτη ομορφιά των τοπίων και για την Ειρήνη σε όλο τον Κόσμο, θέλοντας να μεταδώσουν σε όλους τη δική τους θετική διάθεση και ζωντάνια. Πράγμα το οποίο και πέτυχαν, καθώς σε κάθε γωνιά της αίθουσας όλοι σιγοτραγουδούσαν μαζί τους τα τραγούδια αυτά.

Της Άννα Κιρχανατσίδου

Πηγή: greekorbis.gr