12 Ιανουάριος 2021, 09:45 - Τελευταία Ενημέρωση: 12 Ιανουάριος 2021, 09:28

Πολιτική η κηδεία του πολυβραβευμένου συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη (video)

  • Πολιτική η κηδεία του πολυβραβευμένου συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη (video)
    Ο Βασίλης Αλεξάκης την ημέρα που παρουσίαζε το τότε νέο βιβλίο του «Η πρώτη λέξη», στις 6 Απριλίου του 2011 (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παντελής Σαΐτας)

Ένα αγαπητό πρόσωπο που επί δεκαετίες μας κράτησε συντροφιά με τα δημοσιογραφικά άρθρα του αλλά και τα σπουδαία βιβλία του χάσαμε, χθες, από λοίμωξη του αναπνευστικού.

Ο Βασίλης Αλεξάκης κατέληξε στο σπίτι του, στο Κολωνάκι, σε ηλικία 77 ετών και έχοντας στο πλευρό του τον γιο του.

Η κηδεία του θα είναι πολιτική και θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο λόγω των περιοριστικών μέτρων που ισχύουν για τη μη διασπορά του νέου κορονοϊού.

Συλλυπήτηρια εξέφρασαν στην οικογένειά του μεταξύ άλλων, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Ποιος ήταν
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943, σπούδασε στην Ανώτατη Δημοσιογραφική Σχολή της Λιλ, στη Γαλλία. Υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης της εφημερίδας Le Monde, όπου δούλεψε ως δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου και χρονογράφος. Έτσι, εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα.

Ο Βασίλης Αλεξάκης έχει ασχοληθεί επίσης με το χιουμοριστικό σκίτσο και με τον κινηματογράφο. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές «Mon amour», «Citta armoniosa» (Ιταλία, 1978), «Γδύσου» (Αθήνα, Εξάντας, 1982) καθώς και έξι ιστορίες με εικόνες υπό τον γενικό τίτλο Η σκιά του Λεωνίδα (Αθήνα, Εξάντας, 1984) που έχουν κυκλοφορήσει και στα γερμανικά (Leonidas Schatten, Romiosini, μετάφραση του Klaus Eckhardt, 1986).

Έχει σκηνοθετήσει την ταινία μικρού μήκους Είμαι κουρασμένος, βραβείο φεστιβάλ Τουρ και Γαλλικού Κέντρου Κινηματογράφου (1982), τις τηλεταινίες Ο Νέστως Χαρμίδης περνά στην επίθεση (1984) και Το τραπέζι (1989) και τη μεγάλου μήκους ταινία του Αθηναίοι, η οποία απέσπασε το Α΄ βραβείο διεθνούς φεστιβάλ ταινιών χιούμορ του Charmousse (1991). Επίσης έχει ασχοληθεί με το θέατρο (Εγώ δεν..., Μη με λες Φωφώ). Ως πεζογράφος έχει τιμηθεί στη Γαλλία με τα βραβεία Αλμπέρ Καμύ, Αλεξάντρ Βαιλάτ, Σαρλ Εσμπραγιά, Medicis (το 1995, για το βιβλίο του Η μητρική γλώσσα), καθώς και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (το 2007, για το βιβλίο του μ.Χ.).

Έργα του έχουν εκδοθεί, εκτός από τη Γαλλία, όπου κυκλοφορούν ταυχόχρονα σχεδόν με την Ελλάδα, στη Γερμανία, την Ισπανία, την Αρμενία, την Ιταλία, τη Ρωσία, την Τουρκία, την Αργεντινή, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.