1 Δεκέμβριος 2020, 09:02 - Τελευταία Ενημέρωση: 1 Δεκέμβριος 2020, 09:00

Οι Έλληνες στην Αμπχαζία και τη Ρωσία: Νέες προοπτικές

  • Οι Έλληνες στην Αμπχαζία και τη Ρωσία: Νέες προοπτικές

Υπάρχουν πολλές μελέτες για το ρόλο των Ελλήνων στην ιστορία της Αμπχαζίας. Αρκεί να αναφέρουμε το βιβλίο Οι Έλληνες στην Αμπχαζία του Νικόλαου Ιωαννίδη, που δημοσιεύτηκε στην Αθήνα στα ελληνικά και τα ρωσικά, και δοκίμια του δημοσιογράφου, ιστορικού, εκδότη του Ελληνικού δελτίου Σοχούμι, Γιώργου Γρηγοριάδη.

Πολλά σπίτια στην προκυμαία της πρωτεύουσας της Αμπχαζίας, Σοχούμ, είναι ελληνικής προέλευσης, χτισμένα από Έλληνες επιχειρηματίες.

Το πρώτο θέατρο στο Σοχούμ χτίστηκε το 1911 από τον Έλληνα επιχειρηματία Χριστόφορο Σαμουρίδη. Ένα άλλο θέατρο εμφανίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το πρώτο και χτίστηκε από άλλο Έλληνα επιχειρηματία, τον Ιωακείμ Αλοΐζη. Το πιο διάσημο και όμορφο κτήριο, το χιονισμένο ξενοδοχείο «Ritsa», χτίστηκε από τον Χριστόφορο Σπανάκη (το αρχικό του όνομα ήταν «San Remo»).

Μια ιδιαίτερη οικονομική και πολιτιστική άνθηση της ελληνικής κοινότητας υπήρξε τις τελευταίες δεκαετίες ύπαρξης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Από αυτήν την άποψη, δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι Έλληνες ήταν από τους πυλώνες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Αυτό διευκολύνθηκε από την ορθόδοξη ομολογία των Ελλήνων και τους στενούς δεσμούς μεταξύ των δύο λαών, Ρώσων και Ελλήνων.

Οι Έλληνες Πόντιοι, που έζησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, ως επί το πλείστον εργάζονταν σκληρά και είχαν επιχειρήσεις. Αυτό προκαθόρισε την οικονομική και πολιτιστική άνοδό τους, καθώς συνέβαλαν με το μερίδιό τους στην ανάπτυξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Δυστυχώς, τα δύσκολα γεγονότα του 20ού αιώνα δεν επέτρεψαν στις κοινότητες των Ελλήνων του Πόντου να επιβιώσουν στην προηγούμενη μορφή τους. Η κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπαιξαν επίσης αρνητικό ρόλο. Ως αποτέλεσμα, πολλοί Έλληνες του Πόντου εγκαταστάθηκαν στην ιστορική πατρίδα τους, στην Ελλάδα.

Ωστόσο, τα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας κάνουν κάποιον να σκεφτεί τη δυνατότητα και τις προοπτικές ενίσχυσης της ρωσοελληνικής ανθρωπιστικής συνεργασίας στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου.

Από την εποχή των Αργοναυτών, οι Έλληνες είχαν την ικανότητα να χτίζουν πολυκαναλικές, πολυδιάστατες ανθρώπινες σχέσεις μεταξύ διαφορετικών περιοχών της περιοχής του Εύξεινου Πόντου.

Η τρέχουσα κατάσταση μας επιτρέπει να υποθέσουμε τις προοπτικές για την αποκατάσταση και ανάπτυξη τέτοιων σχέσεων. Μπορούν να αναπτυχθούν σε διάφορες κατευθύνσεις:

  • Δημιουργία ρωσοελληνικού πανεπιστημίου που υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα εξ αποστάσεως σε Ελλάδα, Ρωσία και Αμπχαζία, σε δημοφιλείς περιοχές που σχετίζονται με τον τουρισμό, τις μεταφορές, την επεξεργασία τροφίμων, τη δημόσια εστίαση, την ενέργεια, τον προγραμματισμό.
  • Μεγάλης κλίμακας ψηφιοποίηση αρχείων οικογενειών, μουσικών υλικών που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με τη διαμονή των Ποντίων Ελλήνων στην Αμπχαζία κατά την εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τη δημιουργία εικονικού μουσείου «Έλληνες στην Αμπχαζία» με έμφαση στην περίοδο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
  • Τη διαμόρφωση και την υλοποίηση δικτυακής εκπαιδευτικής και πολιτιστικής αλληλεπίδρασης στο τρίγωνο Ρωσία-Ελλάδα-Αμπχαζία με βάση τη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών, ιδίως τη δημιουργία δικτύων εκπαιδευτικών προγραμμάτων ανώτερης και πρόσθετης εκπαίδευσης στον τομέα των υπηρεσιών και του τουρισμού, ενώνοντας πανεπιστήμια, μουσεία, γκαλερί, εκθέσεις, οργανισμούς επιχειρήσεις στη Ρωσία, την Αμπχαζία και την Ελλάδα.
  • Διοργάνωση συνεδρίων και σεμιναρίων με στόχο τη μελέτη της κληρονομιάς των Ελλήνων στην Αμπχαζία, τις προοπτικές ανάπτυξης της τουριστικής επιχείρησης στην περιοχή, τη δημοσίευση ηλεκτρονικών βιβλίων και άλλων εκδόσεων σχετικά με αυτό το θέμα.

Τσέχα Βαντίμ Βιτάλεβιτς
Επικεφαλής του γραφείου Ρωσικής Συνεργασίας στην Αμπχαζία, δρ Επιστημών, καθηγητής.