13 Ιανουάριος 2020, 12:17 - Τελευταία Ενημέρωση: 13 Ιανουάριος 2020, 12:14

Ξέσπασαν οι γονείς της Ελένης Τοπαλούδη όταν είδαν τους κατηγορούμενους για το φόνο της

  • Ξέσπασαν οι γονείς της Ελένης Τοπαλούδη όταν είδαν τους κατηγορούμενους για το φόνο της
    Μέλη φεμινιστικών οργανώσεων κρατούν πανό στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών, όπου σήμερα άρχισε η δίκη για τον βιασμό και τη δολοφονία της φοιτήτριας (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παντελής Σαΐτας)

Δικαιολογημένο κάθε δευτερόλεπτο έντασης που σημειώθηκε σήμερα στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών, όπου άρχισε η δίκη για την υπόθεση δολοφονίας της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη, τον Νοέμβριο του 2018, στη Ρόδο.

«Δολοφόνοι! Καταστρέψατε τη ζωή μας και τη ζωή του παιδιού μου και εγώ πρέπει να σας βλέπω», φώναζε η μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη απευθυνόμενη στους δύο νεαρούς που κατηγορούνται για το βιασμό και τη δολοφονίας της, ενώ ο σύζυγός της προσπαθούσε να την ηρεμήσει.

Η μαυροφορεμένη γυναίκα έτρεμε από οργή. Φώναζε ότι ήθελε να δει ποιος είναι «το Αλβανάκι» και ποιος ο «γιος του ευυπόληπτου». Η συναισθηματική φόρτισή της ήταν τέτοια που αστυνομικοί την έβγαλαν από τη δικαστική αίθουσα.


Η Μάγδα Φύσσα με τη μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη έξω από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο (φωτ.: InTime)

Στο δικαστήριο έδωσε το «παρών» και η Μάγδα Φύσσα, μητέρα του δολοφονημένου μουσικού Παύλου Φύσσα. Η Μάγδα Φύσσα χαιρέτισε διά χειραψίας τους γονείς της Ελένης Τοπαλούδη και στη συνέχεια αποχώρησε. Λίγο αργότερα αντάλλαξε δυο λόγια με την μητέρα της φοιτήτριας έξω από τη δικαστική αίθουσα και οι δυο γυναίκες αγκαλιάστηκαν.

Αρνήθηκαν οι κατηγορούμενοι την ενοχή τους
Μετά την ανάγνωση της κατηγορίας από την εισαγγελέα Έδρας οι δύο κατηγορούμενοι δια συνηγόρου δήλωσαν πως αρνούνται τις πράξεις που τους αποδίδονται. Ειδικότερα, ο μεγαλύτερος των κατηγορουμένων, ο 22χρονος, δήλωσε πως αρνείται τον βιασμό, γιατί υπήρξε συναίνεση του θύματος και πως δέχεται όχι την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, αλλά της απλής συνέργειας σε ανθρωποκτονία.

Η φράση του συνηγόρου περί «συναίνεσης» του θύματος προκάλεσε έκρηξη του πατέρα της Ελένης Τοπαλούδη, ο οποίος σηκώθηκε όρθιος και φωνάζοντας «ντροπή» είπε πως την κόρη του την βασάνισαν φρικτά. «Δεν ντρέπεστε; Έγιναν φρικτά πράγματα και λέτε για συναίνεση; Μαρτύρησε στα χέρια τους. Πλήρωνε τον Αλβανό να του πηγαίνει κορίτσια να τα βιάζει. Το δικό μας ήταν το… τυχερό! Αν δεν ήταν η Ελένη μας, θα ήταν κάποιο άλλο κορίτσι στη θέση της. Να τη βασανίζουν και αυτή να τους παρακαλάει να σταματήσουν. Και εσείς μιλάτε για συναίνεση;» είπε ο Ιωάννης Τοπαλούδης.

Ο μικρότερος κατηγορούμενος, 20 ετών αλβανικής καταγωγής, δια συνηγόρου δήλωσε πως αρνείται και τις δύο κατηγορίες.

Πρώτος μάρτυρας στο δικαστήριο ο πατέρας του θύματος Ιωάννης Τοπαλούδης, ο οποίος αναφέρθηκε στην αρχή της κατάθεσης του στον χαρακτήρα του παιδιού του, αλλά και σε όσα έγιναν μέχρι τη στιγμή που παρέλαβε τη σωρό της Ελένης για να την κηδέψει. Χαρακτήρισε την κόρη του ένα «ζωντανό χαρούμενο παιδί, μεγαλωμένο με αγάπη» και συνέχισε: «Ίσως να φταίμε που δεν την κάναμε λίγο καχύποπτη». Επίσης, ο άτυχος πατέρας ζήτησε από την υπεράσπιση να «σταθεί με απόλυτο σεβασμό στην μνήμη της Ελένης μας». Είπε, ακόμα, πως στο εδώλιο θα έπρεπε να κάθονται και οι γονείς των κατηγορουμένων γιατί «θα έπρεπε –εφόσον τους είχαν πει πως τα παιδιά τους έχουν επιθετική και παραβατική συμπεριφορά– να έχουν κάνει κάτι».

«Μας σκοτώνουν»
Κατά τη διάρκεια της δίκης, έξω από το Πρωτοδικείο Αθηνών είχαν συγκεντρωθεί οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών προκειμένου να περάσουν το δικό τους μήνυμα με αφορμή της δολοφονίας της άτυχης φοιτήτριας. «Μας σκοτώσουν, καμία Ελένη λιγότερη», έγραφε χαρακτηριστικά το πανό που κρατούσαν.

Προσερχόμενος στο δικαστήριο, ο Αλέξης Κούγιας, δικηγόρος της οικογένειας της άτυχης φοιτήτριας έκανε λόγο για «τραγωδία πρωτοφανή για τα ελληνικά εγκληματολογικά χρονικά» σημειώνοντας πως μόνη αντίστοιχη υπόθεση με τόσο νεαρά παιδιά είναι αυτή των σατανιστών. Από την πλευρά του, ο δικηγόρος του Ροδίτη κατηγορούμενου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Προσερχόμαστε στο δικαστήριο με αίσθημα ταπείνωσης και μία σπαρακτική κραυγή δημόσιας συγγνώμης, που κατανοούμε ότι δεν είναι ικανή να φέρει πίσω μία ανθρώπινη ζωή».