14 Δεκέμβριος 2019, 12:40 - Τελευταία Ενημέρωση: 14 Δεκέμβριος 2019, 12:15

Σημίτης: Η στάση Καραμανλή το 2004 οδήγησε στις σημερινές απειλές της Τουρκίας

  • Σημίτης: Η στάση Καραμανλή το 2004 οδήγησε στις σημερινές απειλές της Τουρκίας
    Ο Κώστας Σημίτης στο συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, τον Μάρτιο του 2019 (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Αλέξανδρος Βλάχος)

Δριμεία επίθεση στον Κώστα Καραμανλή εξαπολύει μέσω άρθρου του στην εφημερίδα Τα Νέα ο Κώστας Σημίτης, επικρίνοντας τη στάση που κράτησε στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών το 2004 για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και αποδίδοντάς του ευθύνες για τη σημερινή προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας.

Ο πρώην πρωθυπουργός περιγράφει την πολιτική της κυβέρνησής του το 1999 στο Ελσίνκι και κάνει λόγο «για μια επιτυχία που δεν ολοκληρώθηκε».

Σημειώνει πως η ελληνική αντιπροσωπεία απέρριψε άμεσα το πρώτο κείμενο της Συνόδου –το οποίο απείχε πολύ από τις ελληνικές θέσεις–, και υπογραμμίζει ότι ο ίδιος στις 10 Δεκεμβρίου 1999 δήλωσε στους εταίρους πως αδυνατεί να συναινέσει στην υποψηφιότητα της Τουρκίας, εάν δεν αντιμετωπιστεί θετικά και η υποψηφιότητα της Κύπρου.

Μάλιστα, ο Κώστας Σημίτης υπενθυμίζει πως μπροστά στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διεκόπη. «Γι’ αυτό και ο κ. Σολάνα μετέβη αμέσως στην Άγκυρα για να καθησυχάσει την τουρκική ηγεσία, το οποίο και πέτυχε», αναφέρει, και συμπληρώνει: «Η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με 10 άλλες χώρες την 1η Μαΐου 2004. Η υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης έγινε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2003 όταν η Ελλάδα προήδρευε του Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Μετά το Ελσίνκι
«Το 2004 όταν πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με την απόφαση του Ελσίνκι, η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες για να αποφασιστεί η έναρξη των συνομιλιών με την Τουρκία, την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής», γράφει ο Κώστας Σημίτης.

Ο πρώην πρωθυπουργός υπενθυμίζει ότι στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών αποφασίστηκε η εκκίνηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, παρόλο που δεν είχε τακτοποιήσει τις διαφορές της με την Ελλάδα σε ό,τι αφορά στην ΑΟΖ και στην υφαλοκρηπίδα. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά τη συζήτηση, αν και είχε τη δυνατότητα, δεν πρόβαλε την ένσταση για την έλλειψη ανταπόκρισης της Τουρκίας στον όρο που είχε τεθεί στο Ελσίνκι και αφορούσε την ύπαρξη διαφορών σχετικά με την έκταση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα, επεσήμανε ότι “οι ασφυκτικοί χρονικοί περιορισμοί δεν βοηθούν”», αναφέρει.

Στη συνέχεια εξηγεί ότι ο Κώστας Καραμανλής αποδέχθηκε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία με ανεπίλυτες τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως προς τα όρια των υφαλοκρηπίδων και αιγιαλίτιδων ζωνών τους.

«Ίσως σήμερα, με την εμπειρία των εξελίξεων στην Τουρκία, προβληθεί το επιχείρημα ότι ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ την παραπομπή των υφισταμένων διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αδιαφορώντας για την ένταξη της Τουρκίας. Όμως, το 2004 ο Ερντογάν δεν υποστήριζε ακόμη τις απόψεις για μια Τουρκία διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία έχει δικαιώματα σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Τις απόψεις του αυτές πρόβαλε αργότερα, ιδίως μετά το 2016, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του. Το 2004, επιθυμούσε ιδιαίτερα την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση», επισημαίνει ο πρώην πρωθυπουργός.

Στη συνέχεια του άρθρου του υποστηρίζει πως μετά τη συμφωνία του Ελσίνκι αναπτύχθηκε μια δυναμική στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτέλεσμα της οποίας ήταν και οι αλλεπάλληλες διερευνητικές συνομιλίες για την αντιμετώπιση των υφισταμένων διαφορών.
«Αλλά και στις συζητήσεις αυτές η τότε νέα ελληνική κυβέρνηση τελικά δεν έδωσε συνέχεια», προσθέτει.

Σημίτης: Το αποτέλεσμα της στάσης του 2004 είναι οι σημερινές απειλές και οι εκβιασμοί της Τουρκίας.

«Συμπληρωματικά πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, η προσφυγή στη Χάγη δεν αποκλείει ούτε την ανάπτυξη των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών, ούτε την πραγματοποίηση διερευνητικών συνομιλιών για την αντιμετώπιση των μεταξύ τους προβλημάτων. Είναι ένα μέσο για την ειρηνική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών», καταλήγει.