27 Νοέμβριος 2019, 19:59 - Τελευταία Ενημέρωση: 27 Νοέμβριος 2019, 19:07

Δικαίωση εργαζόμενου στον Άρειο Πάγο που έκρινε ότι απολύθηκε για λόγους εμπάθειας

  • Δικαίωση εργαζόμενου στον Άρειο Πάγο που έκρινε ότι απολύθηκε για λόγους εμπάθειας
    (Φωτ. αρχείου: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Συμέλα Παντζαρτζή)

Το Β2 Εργατικό Τμήμα του Αρείου Πάγου δικαίωσε εργαζόμενο, κρίνοντας ότι η απόλυσή του έγινε για εκδικητικούς λόγους από την εργοδοτική πλευρά και για λόγους εμπάθειας προς το πρόσωπό του, καθώς αρνήθηκε να αποδεχθεί την αξίωση της επιχείρησης για εικονική απόλυση χωρίς την καταβολή αποζημίωσης και συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση.

Το 2008, εργαζόμενος προσλήφθηκε σε αναψυκτήριο-εστιατόριο με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου και 14 μήνες μετά καταρτίστηκε νέα σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης και πενθήμερης εργασίας. Στη συνέχεια, υπό την απειλή της απόλυσης, ο εργαζόμενος αναγκάστηκε να υπογράψει νέα σύμβαση, εκ περιτροπής εργασίας 16 ήμερων τον μήνα, ενώ στην πραγματικότητα εργαζόταν με καθεστώς πλήρους απασχόλησης.

Όμως, τον Σεπτέμβριο του 2011 απολύθηκε χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Συγκεκριμένα, ο εργαζόμενος αρνήθηκε να υπογράψει την καταγγελία της σύμβασής του, γιατί είχε ανακριβή στοιχεία. Πριν από την απόλυση, όπως αναφέρουν οι αρεοπαγίτες, η εργοδότρια εταιρεία ζήτησε από τον εργαζόμενο να αποδεχθεί η απόλυσή του να γίνει εικονικά, χωρίς να του καταβληθεί αποζημίωση απολύσεως και παράλληλα να συνεχίσει να εργάζεται χωρίς ασφάλιση. Ο απολυθείς προσέφυγε στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας διεκδικώντας όλες τις εργασιακές του αξιώσεις, καταγγέλλοντας, παράλληλα, την απαίτηση της τέως εργοδότριας εταιρείας για εικονική απόλυση, κλπ.

Ο Άρειος Πάγος, επικυρώνοντας την απόφαση του Εφετείου που είχε δικαιώσει και πάλι τον εργαζόμενο, επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας ήταν άκυρη, καθόσον ασκήθηκε κατά κατάχρηση του σχετικού δικαιώματος της εναγομένης εταιρείας, και ειδικότερα από εμπάθεια προς το πρόσωπο του εργαζόμενου, επειδή αρνήθηκε να αποδεχθεί την μη σύννομη αξίωσή της για εικονική απόλυσή του χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απολύσεως και συνέχιση της εργασίας του χωρίς ασφάλιση και δεν συναίνεσε έτσι στη μη νόμιμη εργασιακή αυτή πρακτική της και επιπροσθέτως γιατί δεν του καταβλήθηκε η νόμιμη αποζημίωση απολύσεως».

Το Ανώτατο Πολιτικό Δικαστήριο απέρριψε παράλληλα τον εργοδοτικό ισχυρισμό ότι η απόλυση έγινε για οικονομικοτεχνικούς λόγους.

Δηλαδή λόγω αναδιοργάνωσης της επιχείρησης, κάτι που καθιστά αναγκαία τη μείωση του προσωπικού, αφού το έτος εκείνο (2011) είχε κέρδη ύψους 59.460 ευρώ. Ακόμη, οι αρεοπαγίτες χαρακτηρίζουν «προσχηματικό» τον ισχυρισμό ότι η απόλυση έγινε για οικονομικοτεχνικούς λόγους, καθώς «υποκρύπτει την πραγματική της βούληση, που ήταν να απαλλαγεί από τον εργαζόμενό της αυτό, που διεκδικούσε τα εργασιακά και ασφαλιστικά του δικαιώματα». Τέλος, το ποσό των 41.556 ευρώ επιδικάστηκε στον απολυθέντα ως αποζημίωση, καταβολή επιδομάτων, κ.λπ.

  • Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παν.Τσιμπούκης