2 Μάιος 2019, 11:18 - Τελευταία Ενημέρωση: 2 Μάιος 2019, 11:00

Η Ελληνίδα Πέγκυ Αγγούρη αντιπρόεδρος στο δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ

  • Η Ελληνίδα Πέγκυ Αγγούρη αντιπρόεδρος στο δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ
    Η αντιπρόεδρος του William & Mary δρ Πέγκυ Αγγούρη. (φωτ.: Alexis Glenn / Creative Services / George Mason University)

Είναι βραβευμένη ερευνήτρια, πρύτανης του Κολεγίου Επιστημών στο George Mason University και σύντομα θα γίνει και αντιπρόεδρος στο αμερικανικό πανεπιστήμιο William and Mary. Ο λόγος για την Πέγκυ Αγγούρη, η οποία την 1η Ιουλίου θα αναλάβει τα καθήκοντά της στο δεύτερο παλαιότερο ακαδημαϊκό ίδρυμα στις ΗΠΑ (μετά το Χάρβαρντ).

Η Πέγκυ Αγγούρη ειδικεύεται στην ψηφιακή επεξεργασία και ανάλυση εικόνων, στην τηλεπισκόπηση και στα γεωπεριβαλλοντικά συστήματα πληροφοριών.

«Έχει ένα τεράστιο εύρος εμπειριών ως καθηγήτρια, ακαδημαϊκός, ερευνήτρια και διοικητική υπάλληλος. Θα είναι μια εξαιρετική αντιπρόεδρος και την καλωσορίζουμε με ενθουσιασμό», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η πρόεδρος του William and Mary Κάθριν Ρόουι. Η Ελληνίδα ακαδημαϊκός, η οποία έχει γεννηθεί στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μέχρι στιγμής για την έρευνά της έχει πάρει επιχορηγήσεις ύψους 35 δισ. δολαρίων από το National Science Foundation, τη NASA και το National Geospatial Intelligence Agency.

Σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε πριν από λίγες ημέρες στον Εθνικό Κήρυκα, η Πέγκυ Αγγούρη είπε το brain drain σε μεγάλο βαθμό οφείλεται «στην ηθελημένη κατά το πλείστον απροθυμία της Ελλάδας να αξιοποιήσει εποικοδομητικά το τεράστιο πνευματικό δυναμικό που παράγει».

Σχετικά με τη διαφορά ανάμεσα στο ελληνικό και στο αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα σημείωσε ότι «ενώ στις ΗΠΑ η πορεία των μαθητών προς τα πανεπιστήμια και την ολοκλήρωση της μάθησης είναι μαραθώνιος, στην Ελλάδα είναι αγώνας σπριντ, με μόνο σκοπό τη βαθμολογία των Πανελλήνιων και την εισαγωγή στα πανεπιστήμια».

Όπως εξήγησε, στις ΗΠΑ τα πανεπιστήμια έχουν μια ολοκληρωμένη εικόνα της προσωπικότητας του φοιτητή καθώς η εισαγωγή του εξαρτάται από τις συνολικές και πολυετείς επιδόσεις του, αλλά και από τις δραστηριότητες που έχει εκτός τάξης. «Στην Ελλάδα, αντίθετα, η προσπάθεια του μαθητή επικεντρώνεται στην τελευταία τάξη και ο υποψήφιος καταλήγει να κριθεί από την επίδοσή του σε 4-5 μαθήματα σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτός ο τρόπος εισαγωγής και αξιολόγησης δεν επιτρέπει στα ελληνικά πανεπιστήμια να εισάγουν πολυπλεύρους φοιτητές, και επιπλέον είναι άδικος για τους μαθητές που έχουν διαγράψει σταθερή και αξιοσημείωτη πορεία μέσα και έξω από την τάξη σε όλη τη διάρκεια των σχολικών σπουδών τους», κατέληξε.