14 Νοέμβριος 2017, 12:00 - Τελευταία Ενημέρωση: 14 Νοέμβριος 2017, 12:03

Σακχαρώδης διαβήτης: Μια ορμονική καταιγίδα που πλήττει τις γυναίκες

  • Σακχαρώδης διαβήτης: Μια ορμονική καταιγίδα που πλήττει τις γυναίκες
    (Φωτ.: Flickr / Agência Brasil Fotografias)

Στις γυναίκες, για τις οποίες ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται «ορμονική καταιγίδα», είναι αφιερωμένη η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Σακχαρώδους Διαβήτη. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη πάθηση επηρεάζει καταλυτικά την υγεία και την αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών, μιας και η ισορροπία της ορμονικής λειτουργίας τίθεται σε σκληρή δοκιμασία όταν συνυπάρχει οποιαδήποτε μορφή διαβήτη, σε οποιαδήποτε ηλικία.

Σύμφωνα με τα διεθνή επιδημιολογικά δεδομένα, σχεδόν το 50% των πασχόντων είναι γυναίκες. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2040 οι γυναίκες με διαβήτη θα αριθμούν 313 εκατομμύρια.

Γυναίκες με τύπου 2 διαβήτη έχουν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια, συγκριτικά με τις υγιείς συνομήλικές τους, ενώ οι γυναίκες με τύπου 1 διαβήτη έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής ή απόκτησης μωρού με δυσμορφίες, εάν δεν έχουν την κατάλληλη φροντίδα. «Η συνηθέστερη μορφή συνύπαρξης σακχαρώδους διαβήτη και μειωμένης γονιμότητας της γυναίκας και το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών», τόνισε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η καθηγήτρια Ευανθία Διαμάντη-Κανδαράκη.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 30-40% των γυναικών με το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών παρουσιάζουν διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη, μια προδιαβητική κατάσταση. Ταυτόχρονα το 7,5-10% έχει τύπου 2 διαβήτη, ποσοστά σημαντικά μεγαλύτερα σε σύγκριση με συνομήλικες υγιείς γυναίκες.

Και η εμμηνόπαυση είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος για τις πάσχουσες καθώς συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών προβλημάτων. Οι αλλαγές του μεταβολισμού αυξάνουν τον κίνδυνο για τύπου 2 διαβήτη, και ταυτόχρονα επηρεάζουν τη συγκέντρωση τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης, περισσότερο απ’ ό,τι στους άνδρες.

«Δεν είναι μια μεμονωμένη ασθένεια αλλά πολλαπλές ασθένειες με πολλές πλευρές που σχετίζονται με αυξημένη συννοσηρότητα και πιθανές μακροπρόθεσμες επιπλοκές», σημείωσε ο Αυστριακός καθηγητής Αντόν Λούνγκερ, και υπογράμμισε ότι πολλές από τις νεότερες θεραπείες, πέραν του γλυκαιμικού ελέγχου, βασίζονται σε ενδοκρινολογικές αρχές.