6 Νοέμβριος 2013, 12:25 - Τελευταία Ενημέρωση: 5 Σεπτέμβριος 2014, 19:53

Αυτοί είμαστε...

  • Αυτοί είμαστε...

Άρθρο αναγνώστη...

Έφυγαν κι αυτοί. Κηδεύτηκαν, θάφτηκαν 2 μέτρα κάτω απ’ τη γη. 2 Χρυσαυγήτες λιγότεροι για σένα, 2 φασίστες λιγότεροι, 2 ανερχόμενοι νεοναζί λιγότεροι. Υπάνθρωποι λες σιγά κ τι έγινε; Καρκίνο ευχόσουν σε όσους τους υποστήριξαν. Λοιπόν προοδευτικέ νεοέλληνα; Λοιπόν φιλελεύθερε σπόρε που την είδες αριστερός, ενώ ο μπαμπάς σε ταΐζει με τα λεφτά του Αντρέα και του Μητσοτάκη; Λοιπόν επαναστάτη του facebook; Αλήθεια τι ένιωσες γι αυτά τα παιδιά; Τι έγινε ο ανθρωπισμός, η μεγαλοψυχία και η συμπόνια σου; Γιατί αυτό το μίσος; Εσύ δεν ήσουν που πνιγόσουν για τον χαμό του Παύλου; Και τώρα στον χαμό αυτών των ανθρώπων αδιαφορείς επιδεικτικά τυφλωμένος απ´ τα σκατά της Τρέμη και του Προτοσάλτε; Όποιος αγαπάει αυτή την πουτάνα τη χώρα δεν είναι άξιος δακρύων για σένα ούτε στον χαμό του απλά επειδή δεν ενστερνίστηκε τις θεωρίες του Μαρξ; Αλλά βλέπω κ σένα ακροδεξιέ αδερφέ μου κουνάς το κεφάλι συγκαταβατικά στα όσα διαβάζεις.

Εσύ που έδωσες βήμα σε αυτούς τους επικίνδυνους τύπους. Δεν δάκρυσες ούτε κ συ για τον χαμό του Παύλου! Του Έλληνα ναυτεργάτη. Σιγά ένας άπλυτος λιγότερος, είπες ανακουφισμένος, μισογελώντας. Και τώρα πέταξες τη σκούφια σου θεωρώντας θύτη κάποιον αριστερό. Τα θες κ τα παθαίνεις κάτοικε αυτής της κουκίδας του παγκόσμιου Άτλαντα.

Σου χτυπάνε το ντέφι κ χορεύεις, χοοοορεύεις. Χορεύω κι εγώ, δεν είμαι καλύτερος από σένα, γλεντζές γαρ από την φύση μου σαν Έλληνας. Αυτοί είναι ο Χλέμπουρας και συ ο Βαγγέλης -χάζεψε λίγο Αρκά να γελάσει το χειλάκι σου-. Έχεις πάψει να αναγνωρίζεις δίπλα σου συνανθρώπους, φόρεσες τις καλές σου, τις Κυριακάτικες τις παρωπίδες σου κ κοιτάς μπροστά, ευθεία. Μόνο κράζεις, κατηγοριοποιείς και γυρνάς επιδεικτικά το κεφάλι σε όσους δεν ασπάζονται την ιδεολογία σου.

Όσο κ αν παλεύω να μην γίνω καταστροφολόγος νιώθω ανεβασμένος σε λόφο και βλέπω τη σκόνη απ´ το ποδοβολητό του εμφύλιου, σαφώς σε μια μοντέρνα και ελεγκάντ μορφή του, να αχνοφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Φοβάμαι. Τρέμω στην ιδέα κ μόνο εκείνης της ώρας που θα τον δω να περνάει δίπλα μου, θα μου χτυπήσει την πλάτη και θα μου κλείσει το μάτι συνωμοτικά...