21 Ιούνιος 2017, 12:06 - Τελευταία Ενημέρωση: 21 Ιούνιος 2017, 19:16

Όσο πιο μεγάλος κάνει ο άντρας παιδί, τόσο πιο έξυπνο θα βγει!

  • Εισαγωγή στην ποντιακή διάλεκτο και Ιστορία του Πόντου στα παιδιά του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας
    (Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Βασίλης Ψωμάς)

Οι προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι τα παιδιά ανδρών που γίνονται γονείς σε μεγάλη ηλικία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να γεννηθούν με αυτισμό ή να εμφανίσουν σχιζοφρένεια και άλλες διαταραχές, ωστόσο μια νέα μελέτη Βρετανών και Αμερικανών επιστημόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ίσως τα παιδιά αυτών των πατεράδων (ιδίως τα αγόρια) να είναι πιο έξυπνα, να «κολλάνε» σε ό,τι τους ενδιαφέρει, και να αδιαφορούν για την εικόνα που δίνουν.

Με λίγα λόγια να είναι αυτό που στην καθομιλουμένη ονομάζεται «σπασικλάκι» ή «φυτό».

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου και του Τμήματος Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά της Νέας Υόρκης ανέλυσαν στοιχεία για 15.000 ζεύγη διδύμων. Όταν τα παιδιά ήταν 12 ετών υποβλήθηκαν σε τεστ για να καταγραφούν τα βασικά τους χαρακτηριστικά (δείκτης νοημοσύνης, «κόλλημα» με τις γνώσεις, δυσκολία επικοινωνίας με τους συνομηλίκους κ.ά.). Σχετικά ερωτηματολόγια συμπλήρωσαν και οι γονείς των παιδιών, ώστε να δημιουργηθεί ένας δείκτης «σπασικλοσύνης» για κάθε παιδί.

Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν ότι παιδιά από πατεράδες μεγαλύτερης ηλικίας είχαν υψηλότερο δείκτη, άσχετα από το κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, τη μόρφωση ή το επάγγελμα των γονιών. Ειδικά στα αγόρια, για άγνωστους λόγους, ο δείκτης αυξάνει περίπου μιάμιση μονάδα για κάθε πέντε παραπάνω χρόνια της ηλικίας του πατέρα.

Στο ερώτημα γιατί συμβαίνει αυτό οι ερευνητές απαντούν ότι εν μέρει ευθύνεται το γεγονός ότι έχοντας μεγαλύτερη ηλικία ένας πατέρας είναι πιο πιθανό να έχει καλύτερη καριέρα γεγονός που δίνει στο παιδί ένα οικογενειακό περιβάλλον με πλουσιότερα ερεθίσματα. Παράλληλα, όμως, τα γονίδια που εμπλέκονται είναι τα ίδια με αυτά του αυτισμού – εκτιμάται ότι έως το 57% του δείκτη «σπασικλοσύνης» κληρονομείται. Εάν αυτό είναι σωστό τότε αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι το περιβάλλον και τα γονίδια μοιράζονται σχεδόν εξίσου την επιρροή τους πάνω σε ένα παιδί.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ψυχιατρικής Translational Psychiatry.