20 Ιούνιος 2017, 13:25 - Τελευταία Ενημέρωση: 20 Ιούνιος 2017, 12:49

Η Μάχη του Κιλκίς και τα σχολικά βιβλία Ιστορίας

  • Η Μάχη του Κιλκίς και τα σχολικά βιβλία Ιστορίας

Η μάχη του Κιλκίς έκρινε την τύχη της Μακεδονίας, της Ελλάδος όλης. Χάθηκε ο ανθός τότε του Γένους. Μια ελάχιστη μνημόσυνη αναφορά στα βιβλία Ιστορίας του Δημοτικού σχολείου δεν αξίζουν τόσοι ήρωες; Οι σουφραζέτες της Αγγλίας είναι σπουδαιότερες; Ζω στο Κιλκίς και ντρέπομαι όταν έρχεται η ώρα να διδάξω τους Βαλκανικούς Πολέμους. Λέω στους μαθητές μου ότι αν σκάψουμε την αυλή του σχολείου μας θα βρούμε κόκαλα Ελλήνων ιερά. Τονίζω τη σπουδαιότητα της μάχης, διαβάζουμε μεγαλειώδεις σκηνές θυσίας και αντρειοσύνης.

Και πας στο βιβλίο και αντικρίζεις την σιωπή και την περιφρόνηση. Γιατί;

Τους διαβάζω ένα ωραίο, παλιό κείμενο, μαθητή σε σχολείο του Κιλκίς λίγα χρόνια μετά τη μάχη:

«Ένα απέραντο “Εθνικό Νεκροταφείο”, που κρύβει στα σπλάχνα του τα κορμιά χιλιάδων παλικαριών είναι ο τόπος μας. Και πάνω στα κορμιά αυτά στήθηκαν τα θεμέλια αυτής της πόλης. Και το σιτάρι που φτιάχνει το ψωμί μας θεριεύει και μεστώνει ρουφώντας από τη γη αίμα αντί για νερό.

»Κάθε λόφος γύρω μας κι ένας “κρανίου τόπος”. Κάθε χωράφι κι ένας “αγρός αίματος” για να χρησιμοποιήσω τους χαρακτηρισμούς του Ευαγγελίου που τόσο ταιριάζουν στην περίπτωση.

»Τα πρώτα χρόνια, τ’ αλέτρια που όργωναν τη γη έφερναν στην επιφάνεια λευκά κόκαλα, “κόκαλα Ελλήνων ιερά”, αντάμα με σκουριασμένες ξιφολόγχες και δερμάτινες παλάσκες περασμένες σε ζωστήρες που έζωναν, κάποτε, λυγερά σώματα παλικαριών. Κι όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε να θυμόμαστε πως κάποτε, σκάβοντας τις αυλές των σπιτιών μας, είχαμε βρει σκουριασμένα όπλα κι ανθρώπινα κόκαλα. [...]»

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος (Κιλκίς)
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενο.