18 Ιουνίου 2017, 12:05 - Τελευταία Ενημέρωση: 18 Ιουνίου 2017, 12:42

Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Στην Αλβανία είχαν σταυρώσει και θάψει τον Χριστό για 23 χρόνια

  • Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Στην Αλβανία είχαν σταυρώσει και θάψει τον Χριστό για 23 χρόνια
    Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μίλησε στον ΑΜΠΕ για τον προσωπικό του διαρκή αγώνα να «αναστηλώσει» την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αλβανία (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Αποκαλυπτική και χειμαρρώδης η συνέντευξη που παραχώρησε στο ΑΜΠΕ ο προκαθήμενος της Ορθοδόξου Αυτοκέφαλου Εκκλησίας της Αλβανίας, Αναστάσιος, στη Λάρισα, όπου ο Δήμος τον τίμησε για το συνολικό πνευματικό και κοινωνικό έργο του, για τις γέφυρες αγάπης και αλληλεγγύης που έστησε. 

Ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε για την άοκνη προσπάθεια «αναστήλωσης» της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αλβανία, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για όλα όσα έχουν επιτευχθεί  μέχρι σήμερα.

Ο ιεράρχης, κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος, που συμπληρώνει φέτος 25 χρόνια στη διακονία της Ορθοδόξου Αυτοκέφαλου Εκκλησίας της Αλβανίας, περιέγραψε τη ζοφερή πραγματικότητα που αντιμετώπισε το 1992, όταν ανέλαβε καθήκοντα. «Είχαμε και άλλοτε διωγμούς της θρησκείας, αλλά αυτό που συνέβη στην Αλβανία ήταν κάτι το μοναδικό. Η Εκκλησία διαλύθηκε εντελώς. Ανάλογα φαινόμενα δεν έχουμε στην ιστορία. Δεν υπάρχει άλλο κράτος που ανακηρύχθηκε με το Σύνταγμά του αθεϊστικό. Ο Ενβέρ Χότζα ήθελε να πρωτοτυπήσει. Οι περισσότεροι ναοί γκρεμίστηκαν ή μετατράπηκαν σε στάβλους, αχυρώνες, μηχανουργεία, κινηματογράφους κ.ά.

»Όλοι οι κληρικοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το έργο τους. Το χειρότερο δεν ήταν πως οι ναοί κατεδαφίστηκαν, αλλά ότι οι διώκτες προσπάθησαν να ξεριζώσουν από τις καρδιές των ανθρώπων τη δυνατότητα να πιστεύουν. Από τα παιδικά έως τα πανεπιστημιακά χρόνια, η εκπαίδευση ήταν συστηματικά αθεϊστική. Ο ανελέητος διωγμός οδήγησε τη χώρα σε πνευματική κατάρρευση. Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ντοστογιέφσκι, αν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται», σημείωσε.

Η ελπίδα αναστήθηκε
Με τη μεγάλη προσδοκία ότι θα ριζώσει και πάλι η ελπίδα, ο μακαριότατος έφτασε στην Αλβανία σε ηλικία 62 ετών, χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα. «Στη χώρα αυτή είχαν σταυρώσει και είχαν θάψει τον Χριστό για 23 χρόνια. Τελικά όμως ο Χριστός Ανέστη» επισημαίνει. «Όταν φτάσαμε στον ερειπωμένο Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια είχε μετατραπεί σε γυμναστήριο, ρώτησα πώς λέγεται το "Χριστός Ανέστη" στα αλβανικά. Πρόσθεσα, πάρετε ο καθένας ένα κερί. Όταν το άναψαν, αναφώνησα "Krishti u Ngiall"! (Χριστός Ανέστη!). Με πολλή συγκίνηση και δάκρυα, οι λιγοστοί παριστάμενοι αντιφώνησαν "Vertet u Ngjall"! (Αληθώς Ανέστη!). Η ελπίδα αναστήθηκε. Δημιουργήθηκε νέα προοπτική για το μέλλον.


Η Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου και η Θεολογική Ακαδημία, έργα κοινωνικής προσφοράς του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Γραφείο Αρχιεπισκόπου)

»Η προσπάθεια αυτά τα χρόνια συντελέστηκε μέσα σε σύννεφα, καταιγίδες και πολλαπλές δυσκολίες. Το “Χριστός Ανέστη” καθόρισε τον ρυθμό της όλης πορείας», τόνισε.

Μωσαϊκό μιας Βαλκανικής πραγματικότητας
Μία ιδιοτυπία αυτής της Εκκλησίας, όπως είπε ο Αναστάσιος, είναι ότι δεν έχει ομοιογένεια εθνικής καταγωγής. «Τα μέλη της είναι Αλβανοί, Έλληνες, Σλάβοι, Βλάχοι (άλλοι συνδεόμενοι με την Ελλάδα, άλλοι με τη Ρουμάνια, άλλοι απορροφημένοι από την τοπική κοινωνία) κ.ά. Προσπαθήσαμε από την πρώτη στιγμή να είμαστε όλοι μαζί. Συμβολικά τόνιζα: Όλα τα δένδρα στο δάσος είναι ελεύθερα να αναπτυχθούν κάτω από τον Ήλιο της Δικαιοσύνης. Επίσης δεχθήκαμε όσους ήθελαν να ακολουθούν το Παλαιό Ημερολόγιο. Είμαστε ένα μωσαϊκό της Βαλκανικής πραγματικότητος», πρόσθεσε.

Ένα παράθυρο ανοιχτό στην κοινωνία και τον πολιτισμό
Το συγκρότημα του Καθεδρικού Ναού, που είναι αφιερωμένος στην Ανάσταση του Χριστού και δεσπόζει στο κέντρο των Τιράνων, σηματοδοτεί την αναγέννηση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ενώ παράλληλα αποτελεί κύτταρο πολιτισμού, ένα «παράθυρο ανοικτό στην κοινωνία», όπως σημειώνει ο Ιεράρχης. Στον χώρο κάτω από τον Καθεδρικό Ναό, δημιουργήθηκε ένα Πολιτιστικό Κέντρο, που έχει ανοικτές τις πόρτες για ποικίλες εκδηλώσεις. «Δεν είμαστε μια κλειστή κοινότητα, που φοβόμαστε και ανησυχούμε.

Ακτινοβολούμε την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα. Αντικρίζουμε τους ανθρώπους με σεβασμό, χωρίς φοβία ή ανησυχία», υποστήριξε ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας.


Το Λύκειο Κορυτσάς, έργο κοινωνικής προσφοράς από τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο (φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Γραφείο Αρχιεπισκόπου)

Τα προβλήματα στη Διακονία
Μέσα σε ένα δύσκολο περιβάλλον, όπου η Ορθοδοξία είχε υποστεί πλήρη καθίζηση, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, αξιοποιώντας τη θεολογική σκέψη και ιεραποστολική εμπειρία αιώνων, κινήθηκε σε τρία επίπεδα: Χρήση της μητρικής γλώσσας στη λατρεία, την κατήχηση και το κήρυγμα. Δημιουργία γηγενούς κλήρου και επιπλέον εξασφάλιση οικονομικής αυτοδυναμίας. Ειδικότερα αναφέρει: «Οι λατρευτικές εκδηλώσεις γίνονται στην αλβανική γλώσσα. Στα ελληνικά χωριά προφανώς στην ελληνική, σε σλαβικές ενορίες στην σλαβονική κ.λ.π». Παράλληλα, μέσα στην 25ετη διακονία του, κυκλοφόρησαν στα αλβανικά, μηνιαία εφημερίδα, περιοδικά, βιβλία (160), που πλούτισαν την ορθόδοξη γραμματεία.

Το έργο αγάπης για την κοινωνία
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μίλησε και για τη μεγάλη δοκιμασία και προσπάθεια στην αναζήτηση οικονομικών πόρων, ώστε να προσφέρει ένα έργο αγάπης στην αδύναμη κοινωνία της Αλβανίας. «Το οικονομικό πρόβλημα ήταν δύσκολο. Η Εκκλησία είναι πάμπτωχη. Είχαν δημεύσει όλη την περιουσία της. Πάρα ταύτα σε αυτό το διάστημα ανεγείραμε 150 νέους ναούς, επισκευάσαμε άλλους 160 και αναστηλώσαμε 60 πολιτιστικά μνημεία. Χρειάστηκε, πολλές φορές, να κάνουμε δρόμους, υδραγωγεία, οικοτροφεία, κλινικές, σχολεία όλων των βαθμίδων. Όλα αυτά τα έργα αποτελούν έκφραση αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο.

»Δόξα τω Θεώ πολλοί ανταποκρίθηκαν στις παρακλήσεις μας για οικονομική βοήθεια, από την Ελλάδα, από διάφορες χώρες της Ευρώπης, την Αμερική και την Αυστραλία. Μερικές περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα συγκινητικές», υποστήριξε.

 Συνοψίζοντας, έστειλε μήνυμα ελπίδας: «Η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας όχι μόνο ανασυγκροτήθηκε πλήρως με όλες τις εκκλησιαστικές δομές, αλλά συγχρόνως συνέβαλε ουσιαστικά στην γενικότερη ανορθωτική εξέλιξη καθώς και στην πνευματική και κοινωνική ανάπτυξη της Αλβανίας».