Ποια είναι η αλήθεια για το ενδιαφέρον του Ερντογάν για το Κατάρ

Ο Ερντογάν επέλεξε την οδό της μετωπικής ρήξης με τις ΗΠΑ, στην προσπάθειά του να επιβάλει στην υπερδύναμη την πολιτική της Τουρκίας για το Κουρδικό, που θέλει τους Κούρδους της Τουρκίας να είναι κάτι περίπου σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, χωρίς να απολαμβάνουν ούτε το 5% των δικαιωμάτων που απαιτεί η Τουρκία για τους Τούρκους κατοίκους της Κύπρου.

Οι δικαιολογίες που επικαλείται η Τουρκία γι’ αυτήν την πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών είναι τέτοιες που δεν χωρούν ούτε σ’ αυτήν τη σφαίρα της σχιζοφρένειας και του παραλογισμού.

Μετά λοιπόν τη σύγκρουση του Ερντογάν με τον Τραμπ για το Κουρδικό και συγκεκριμένα για την απόφαση της Ουάσινγκτον να συνεργαστεί και να εξοπλίσει τους Κούρδους της Συρίας, επιλογή που οδηγεί στην ίδρυση του δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους, μετά το πρώτο που λειτουργεί ήδη εδώ και 25 χρόνια στο Βόρειο Ιράκ - Νότιο Κουρδιστάν, τώρα ο Τούρκος ηγέτης κάνει άλλη μια εξαιρετικά ρηξικέλευθη επιλογή.

Προτιμά να συμπαραταχθεί με την Ντόχα, την Τεχεράνη και τη Μόσχα, στην απόφαση των ΗΠΑ, της Σαουδικής Αραβίας και σχεδόν του συνόλου των αραβικών χωρών, της Αιγύπτου συμπεριλαμβανομένης, να εφαρμόσουν αποκλεισμό εναντίον του Κατάρ, το οποίο καταγγέλλουν ότι υποστηρίζει ανοικτά την ισλαμική τρομοκρατία, παραθέτοντας μάλιστα στοιχεία. Παρεμπιπτόντως, ορισμένα από τα άτομα των οποίων τα στοιχεία έδωσε η Σαουδική Αραβία στη δημοσιότητα, ως εμπλεκόμενους στην τρομοκρατία, είναι στενοί φίλοι του Ερντογάν.

Μάλιστα, η τουρκική κυβέρνηση έφερε προς κύρωση στην τουρκική Βουλή δύο συμφωνίες που είχε υπογράψει με το Κατάρ, οι οποίες είχαν σειρά 100 και κυρώθηκαν τα μέσα της εβδομάδας μετά από κατάθεση τροπολογίας για να κυρωθούν με τη μορφή του κατεπείγοντος.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη: Ότι η Τουρκία είναι σε θέση να στείλει με βάση τις συμφωνίες αυτές μια δύναμη 3.000 ανδρών σε βάση που ήδη διαθέτει στο Κατάρ, καθώς και πολεμικά πλοία και αεροσκάφη F-16.

Ανάλογη απόφαση πήρε την Πέμπτη και η κυβέρνηση του Πακιστάν, για αποστολή στρατιωτικής δύναμης 20.000 ανδρών στο Κατάρ.

Το γράψαμε και στο άρθρο μας της Παρασκευής. Οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία θα επιχειρήσουν να αντικαταστήσουν την ηγεσία σ’ αυτήν τη μικρή πλην όμως πάμπλουτη χώρα, με στόχο αυτή να σταματήσει να συνεργάζεται με το Ιράν και να υποστηρίζει την ισλαμική τρομοκρατία, και κυρίως τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, που αποτελεί απειλή για την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και τις λοιπές δεσποτικές χώρες του αραβικού κόσμου.

Το θέμα είναι για ποιο λόγο ο Ερντογάν αναλαμβάνει αυτό το τεράστιο ρίσκο, επιλέγοντας στην ουσία και πάλι τη μετωπική σύγκρουση με τον Τραμπ και τις ΗΠΑ.

Οι λόγοι είναι πολλοί, θα απαριθμήσουμε τους κυριότερους:

  • Πρώτον, ο Ερντογάν θέλει να προστατέψει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (ΜΑ), γιατί έτσι προστατεύει το κόμμα του, το AKP, το οποίο στην ουσία είναι παράρτημα της ΜΑ. Αν πέσει η ΜΑ, θα έλθει η σειρά και του AKP.
  • Δεύτερον η Τουρκία εξασφαλίζει από το Κατάρ τεράστια κεφάλαια, ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, που αποτελούν σανίδα σωτηρίας για την τουρκική οικονομία.
  • Τρίτον, σύμφωνα με Τούρκους αρθρογράφους, ο Ερντογάν και οι «δικοί» του, για λόγους ασφαλείας, μετά τις αποκαλύψεις για καταθέτες στις ελβετικές τράπεζες, έχουν μεταφέρει δισεκατομμύρια δολάρια από τους λογαριασμούς τους στην Ελβετία σε τράπεζες του Κατάρ και τώρα είναι υποχρεωμένοι να στηρίξουν την παρούσα ηγεσία, γιατί αλλιώς αντιλαμβάνεστε τι θα γίνει… Τα 140 εκατομμύρια δολάρια που αποκαλύφθηκαν ότι έχει σε πλοία και ακίνητα ο πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ μπορεί να φαντάζουν ψίχουλα σε αυτά που θα αποκαλυφθούν, πέραν του ότι υπάρχει κίνδυνος να χαθούν για πάντα, μαζί με την όποια αξιοπιστία έχει απομείνει στον Ερντογάν.
  • Τέλος, υπάρχει πάντα στο κεφάλι του Ερντογάν η ιδέα ότι όσο συγκρούεται ανοικτά με τις ΗΠΑ, παίρνει θέση και καθιερώνεται στο πάνθεον των παγκόσμιας εμβέλειας ηγετών, πέραν του ότι συμπαρατασσόμενος με τη Ρωσία και το Ιράν προσδοκά να προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες στους κόλπους του ΝΑΤΟ και στη βαθιά Αμερική, για μια ενδεχόμενη γεωπολιτική στροφή της Τουρκίας. Αν γίνει αυτό, θα δεχτεί να ακυρώσει τη στροφή και να παραμείνει στη Δύση, μόνο αν γίνουν δεκτές οι θέσεις του για το Κουρδικό!