Ίρις Σταθάκου
18 Ιανουαρίου 2017, 09:03

Η ατιμωρησία των υπαίτιων της αθρόας δανειοδότησης κομμάτων και ΜΜΕ ζημιώνει τον πολίτη

Δάνεια που ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ διαπιστώνει το εισηγητικό πόρισμα της πλειοψηφίας της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλή για τα δάνεια των ΜΜΕ και των κομμάτων, που παραδόθηκε στα κόμματα το μεσημέρι της Δευτέρας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του πολυσέλιδου (500 σελίδων) πορίσματος, η συνολική δανειακή έκθεση των τραπεζών σε ΜΜΕ και κόμματα υπολογίζεται σε 1,27 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο ποσοστό –γύρω στο 45%– αυτών των δανείων να χαρακτηρίζονται ως ληξιπρόθεσμα.

Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως οι τράπεζες σκανδαλωδώς και παρά τα στοιχεία που είχαν, συνέχισαν από το 2009 να δανειοδοτούν αθρόα τα ΜΜΕ έστω και εις βάρος των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Από την ανάλυση των στοιχείων σε εκάστη των περιπτώσεων προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενάντια σε στελέχη τραπεζών.

Μάλιστα, η πορεία δανεισμού των ΜΜΕ ήταν αντιστρόφως ανάλογη προς τη χειροτέρευση της οικονομικής τους θέσης. Ειδικότερα, ενώ το σύνολο των επιχειρήσεων ΜΜΕ από το έτος 2009 και μετά άρχισαν να εμφανίζουν σταθερά πτώση στους τζίρους τους, αρνητικά ίδια κεφάλαια, ζημίες, αδυναμία καταβολής δόσεων έναντι τόκων και κεφαλαίου δανείων, ενώ έντονη και πανταχού παρούσα υπήρξε για τα περισσότερα η αμφιβολία για τη συνέχιση της επιχειρηματικής τους λειτουργίας, όπως έκριναν επανειλημμένα ορκωτοί λογιστές, οι τράπεζες εξακολούθησαν να τις δανειοδοτούν σαν να ευρίσκοντο σε οικονομική ευρωστία και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ευρωπαϊκή και διεθνής οικονομική κατάσταση που χαρακτηρίστηκε ήδη από το 2008 ως παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η κρίση επέβαλλε την έγκαιρη εισαγωγή περιοριστικής πιστωτικής πολιτικής, δηλαδή περιορισμό της δανειοδότησης και πολύ μεγάλη περιχαράκωση των όρων δανειοδότησης.

Οι ελληνικές τράπεζες, ενώ στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικονομία εισβάλλει κυριολεκτικά η οικονομική κρίση, δεν προνόησαν, πλην εξαιρέσεων, για τον αυτοπεριορισμό τους. Όταν το αποφάσισαν, δεν το έκαναν με όρους ισότητας έναντι των δανειοληπτών, αφού τα τότε κόμματα εξουσίας και οι «μεγιστάνες» των Μέσων Επικοινωνίας εξακολούθησαν, όπως προέκυψε κατά τις εργασίες της Επιτροπής, να απολαμβάνουν επαίσχυντης προνομιακής μεταχείρισης.

Όμως, όπως ανέφερε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Σπύρος Λάππας σε δημοσιογράφους, «δεν υπάρχει πρόταση για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής από τη Βουλή. Αυτήν τη στιγμή δεν προκύπτουν ευθύνες για πολιτικά πρόσωπα, αλλά πιθανώς ευθύνες και παραβατικές συμπεριφορές από μη πολιτικά πρόσωπα»(!).

«Η πρακτική της πλοκής τραπεζών, πολιτικού συστήματος και ΜΜΕ έχει αποκληθεί ως τρίγωνο της διαπλοκής», είπε ο κ. Λάππας, και πρόσθεσε ότι στο πόρισμα «έχουμε ονομαστικά κραυγαλέες περιπτώσεις χρηματοδοτήσεων ΜΜΕ που πάμπλουτοι ιδιοκτήτες διοικούν χρεοκοπημένες επιχειρήσεις».

Εύλογα ανακύπτουν μείζονα ερωτήματα:

  1. Γιατί παραβιάστηκε η αναγγελθείσα περιοριστική πιστοδοτική πολιτική των τραπεζών, που ίσχυσε για όλους τους υποψήφιους δανειολήπτες –ιδιώτες, επιχειρηματίες, κτλ.– εκτός των κομμάτων και των επιχειρήσεων των ΜΜΕ;
  2. Πώς είναι δυνατό να μην προέκυψαν ευθύνες πολιτικών προσώπων; Είναι άραγε κι αυτή ακόμα μια έκφανση της αδιαφάνειας, της συγκάλυψης και της διαφθοράς;

Είμαστε υποχρεωμένοι ως πολίτες να αιτηθούμε –μεταξύ άλλων– την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, ώστε να αναζητηθούν οι ευθύνες στα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα, όχι μόνο στην προκείμενη περίπτωση, αλλά και σε πλείστες άλλες, όπου τα πολιτικά πρόσωπα κρύβονται υπό την αιγίδα του ακαταδίωκτου και κινούνται παράνομα και καταχρηστικά ζημιώνοντας τη χώρα. Επιπλέον, χρήζει συστηματικής και αυστηρότατης παρακολούθησης το καθεστώς επιχορήγησης των κομμάτων και των ΜΜΕ από τα τραπεζικά ιδρύματα, καθώς επίσης επείγει η κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα για να μειωθεί η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Η ασύδοτη οικονομική δοσοληψία μεταξύ τραπεζών (των στελεχών αυτών) - Κομμάτων - ΜΜΕ επιβάρυνε εντέλει τον απλό πολίτη, διότι αφενός επωμίστηκε εξ ολοκλήρου το περιοριστικό πιστοδοτικό σχέδιο, αφέθηκε έρμαιο των capital controls και της έλλειψης ρευστότητας, αφετέρου ζημιώθηκε μιας και η τραπεζική δυσπραγία οδηγεί στον φαύλο κύκλο της κρατικής εξυγίανσης μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών με τον πολίτη τοιουτοτρόπως να ασθμαίνει ως ο τελευταίος κρίκος μιας αλυσίδας με χρέη, μνημόνια και επαχθέστατη δημοσιονομική πολιτική.

Το τρίπτυχο αυτό αποδεικνύει για μια ακόμα φορά τον αλληλοεμπλεκόμενο ρόλο τραπεζών, κομμάτων και ΜΜΕ και την omerta της διαπλοκής, την ατιμωρησία και τη διαφθορά. Πολίτη, μην αφήνεις τα σκάνδαλα να περνούν, μην πίνεις το νερό της λήθης. Ανάλαβε δράση άμεσα.