Μια επίσκεψη με ιδιαίτερο νόημα

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο έγινε κάτι στο οποίο πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή. Ο διοικητής του αμερικανικού στρατηγείου CENTCOM, στρατηγός Joseph Votel, πραγματοποίησε μια επίσκεψη στη βόρεια Συρία και συγκεκριμένα στην πόλη Κομπάνι. Η επίσκεψη κρατήθηκε μυστική και διήρκεσε συνολικά 11 ώρες. Δεν αποκαλύφθηκε από ποια χώρα και ποιο δρομολόγιο ακολούθησε ο τετράστερος Αμερικανός στρατηγός, ο οποίος, μετά την επίσκεψη και αφού συναντήθηκε και συσκέφθηκε με στελέχη του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) και τους διοικητές των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (YPG), δήλωσε τα εξής:

«Έμεινα ευχαριστημένος από την τροπή που έχουν λάβει μέχρι στιγμής οι επιχειρήσεις στον πόλεμο που διεξάγουν εναντίον του ΙΚ.

»Το επίπεδο και η αποτελεσματικότητά τους, μετά την παροχή εκπαίδευσης και οπλισμού από πλευράς μας, αποδεικνύει την ορθότητα της πράξης μας αυτής. Αποδείχτηκε για άλλη μια φορά η ορθότητα της στρατηγικής που ακολουθούμε στο ζήτημα της συνεργασία μας με τις ντόπιες δυνάμεις».

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαρκ Τόνερ, αναφερόμενος στο ίδιο θέμα, δήλωσε στους δημοσιογράφους:

«Εργαζόμαστε από κοινού με αρκετές ομάδες. Κυρίως με τις δυνάμεις των Κούρδων και το YPG. Το δηλώνω ξεκάθαρα ότι οι δυνάμεις αυτές είναι αποτελεσματικοί σύμμαχοί μας και θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην εκκαθάριση αρκετών περιοχών της Συρίας από τους τζιχαντιστές του ΙΚ».

Να σημειώσουμε ότι η επίσκεψη αλλά και οι δηλώσεις των δυο ανώτατων αξιωματούχων των ΗΠΑ, θα πρέπει να αξιολογηθούν ΚΑΙ με βάση τα εξής:

Πρώτον, ότι οι ΗΠΑ, πιστεύοντας στα… παχιά λόγια των Τούρκων, ξόδεψαν πολλές δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να εκπαιδεύσουν από κοινού με τους Τούρκους αξιωματικούς, Τουρκομάνους και Σύρους αντικαθεστωτικούς. Όλες οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες και η υπόθεση αυτή κατέληξε σε φιάσκο, αφού καμία από τις ομάδες αυτές δεν κέρδισε ούτε μάχη με τους τζιχαντιστές, ενώ οι Κούρδοι που εξοπλίστηκαν από τους Αμερικανούς δεν έχασαν ούτε μία μάχη από τους τζιχαντιστές. Εκτός αυτού, οι συμμορίες που εκπαίδευσαν και εξόπλισαν Τούρκοι και Αμερικανοί, πούλησαν και τα όπλα τους στους τρομοκράτες του ΙΚ και της Αλ Κάιντα, που δρουν στη Συρία.

Δεύτερον, τα στελέχη του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) και οι μαχητές των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (YPG), με τα οποία συναντήθηκε ο τετράστερος στρατηγός των ΗΠΑ, χαρακτηρίζονται με πείσμα από τον Ερντογάν αλλά και από όλους τους αξιωματούχους του τουρκικού κράτους ως… τρομοκράτες.

Για κακή τύχη της Τουρκίας, που ανησυχεί σφόδρα από την αναβάθμιση των σχέσεων ΗΠΑ-Κούρδων της Συρίας, στην επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης Ράκκα, που θεωρείται η πρωτεύουσα του ΙΚ, η οποία άρχισε την Τετάρτη 25 Μαΐου 2016 και ώρα 14:00, και την οποία σχεδίασαν από κοινού Κούρδοι και Αμερικανοί, οι Κούρδοι, μαζί με συμμάχους τους Ασσύριους, Άραβες και Τουρκομάνους, προελαύνουν και καταγάγουν νίκες εναντίον των τζιχαντιστών, επαληθεύοντας τις δηλώσεις αλλά και τις προσδοκίες του στρατηγού Βότελ και του εκπροσώπου του αμερικανικού ΥΠΕΞ, Μαρκ Τόνερ.

Φυσικά, σημαντικό ρόλο στην επιτυχή προέλασή τους παίζουν και οι βομβαρδισμοί των μαχητικών αεροσκαφών των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, που δρουν από κοινού στην επιχείρηση αυτή.

Περιττεύει να πούμε ότι τα γεγονότα που προαναφέραμε είναι εξαιρετικής σημασίας για την Κύπρο και την Ελλάδα, αφού συνιστούν σημαντική ανατροπή της πολιτικής που ακολουθούσε επί δεκαετίες η Ουάσινγκτον απέναντι στο Κουρδικό γενικά, και ειδικά απέναντι στο απελευθερωτικό κίνημα που δρα στην Τουρκία, άτυπο σκέλος του οποίου αποτελούν οι πολιτικές και στρατιωτικές δομές που έχουν σχηματιστεί στη βόρεια Συρία ή αλλιώς Ροζάβα, όπως αποκαλούν οι Κούρδοι το νέο υπό δημιουργία αυτόνομο κουρδικό κράτος εκεί.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι πραγματικά αποτελούν ειρωνεία της τύχης οι εξελίξεις αυτές, γιατί ανεξαρτήτως ορατών τε και αοράτων δεσμών των Κούρδων της Συρίας με τους Κούρδους της Τουρκίας και το ΡΚΚ, όλοι γνωρίζουν ότι όσοι πολεμούν σήμερα κυριολεκτικά ώμο με ώμο με τους Αμερικανούς, διαπνέονται από το πνεύμα του Άπο, τον οποίον έστειλαν στη φυλακή οι επιτελείς της Ουάσινγκτον, εκείνες τις σκληρές μέρες και νύχτες στο Ναϊρόμπι της Κένυας, τον Φλεβάρη του 1999.

Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί, που λέει και το σχετικό άσμα…