Πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των προσφύγων

Η 29η Απριλίου είναι μια σημαντική μέρα για τους πρόσφυγες που έχουν καταφύγει στην Τουρκία. Κι αυτό γιατί συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τότε που έγινε η πρώτη καταγραφή, σε τουρκικό έδαφος, προσφύγων που έφυγαν από τη Συρία, προτού καν πέσει ούτε μια σφαίρα στη Συρία.

Με βάση τον υφιστάμενο νόμο, δικαιούνται να καταθέσουν αίτηση για να λάβουν την τουρκική υπηκοότητα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Radikal (18/3/2016), στην Τουρκία ζουν 2.720.000 πρόσφυγες από τη Συρία και 170.000 από το Ιράκ, ενώ ο αριθμός των παιδιών που έχουν γεννηθεί στην Τουρκία από Σύρους πρόσφυγες ανέρχεται στις 152.000. Αν συνυπολογίσουμε και το ένα εκατομμύριο πρόσφυγες που έχουν καταφύγει στην Ευρώπη και είναι πιθανόν να επιστραφούν στην Τουρκία, με βάση την προσφάτως υπογραφείσα συμφωνία με την ΕΕ, τότε ο συνολικός αριθμός των προσφύγων, που σταδιακά θα αποκτήσουν την τουρκική υπηκοότητα και φυσικά το δικαίωμα ψήφου, ξεπερνά τα τέσσερα εκατομμύρια!

Το γεγονός ότι για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου ιδεολογικά πρωτεύουσα σημασία έχει η θρησκευτική πίστη και όχι η γλώσσα και η εθνική καταγωγή, οι 4.000.000 πρόσφυγες όχι μόνο δεν αποτελούν πρόβλημα για την Τουρκία, τουναντίον αποτελούν ένα «όπλο» στη φαρέτρα του προαναφερθέντος διδύμου, με εσωτερικές, εθνικές και διεθνείς διαστάσεις.

Η Τουρκία ήδη έχει μετατρέψει το Προσφυγικό σε ένα ανίκητο όπλο που έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας μας, έχει δημιουργήσει προϋποθέσεις για την παρουσία στην Ελλάδα μιας πολυάριθμης μουσουλμανικής κοινότητας, με άγνωστες πολιτικές και γεωπολιτικές συνέπειες για τις επόμενες δεκαετίες. Ταυτόχρονα, έχει αποδυναμώσει και περιθωριοποιήσει την πατρίδα μας στην ΕΕ, αναβαθμίζοντας ταυτοχρόνως τον δικό της ρόλο και κερδίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια ως βοήθεια, την άρση της βίζας και την επιτάχυνση της ενταξιακής διαδικασίας, χωρίς προηγουμένως να έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην ΕΕ.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την πολιτική των ανοιχτών συνόρων που ακολούθησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, χρησιμοποίησε το προσφυγικό με τέτοιο αριστοτεχνικό τρόπο, που το μετέτρεψε σε ένα όπλο με το οποίο κατέστησε στην κυριολεξία όμηρο την Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και ολόκληρη την ΕΕ.

Αυτά σε γεωπολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο διεθνών σχέσεων. Όσον αφορά τα εσωτερικά της Τουρκίας, πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα της Radikal, που επαληθεύεται από δικές μας πηγές στην Τουρκία, η τουρκική κυβέρνηση σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το Προσφυγικό με βάση δύο άξονες.

  • Ο ένας είναι καθαρά ψηφοθηρικός. Ακριβώς επειδή το AKP δίνει βάση στη θρησκεία, θεωρείται περισσότερο από βέβαιο ότι οι άνθρωποι αυτοί που θα πάρουν τουρκική υπηκοότητα θα ψηφίζουν το κόμμα που εκφράζει το Ισλάμ και το οποίο επιπροσθέτως τους χορήγησε την υπηκοότητα και το διαβατήριο, με το οποίο θα μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα στην Ευρώπη!
  • Ο άλλος άξονας είναι «εθνικός». Δηλαδή, το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου σχεδιάζει να χτίσει κατοικίες και άρα να υποχρεώσει τους πρόσφυγες να μείνουν μόνιμα σε συγκεκριμένες περιοχές. Ποιες είναι αυτές;

Το Κιλίς, το Αντέπ, το Μάρντιν, τα Άδανα και η Μερσίνα, δηλαδή περιοχές και νομοί όπου έχει αυξηθεί επικίνδυνα το κουρδικό στοιχείο και δημιουργούνται προϋποθέσεις εξόδου των Κούρδων στην Μεσόγειο. Με την εγκατάσταση εκεί εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων Αράβων σουνιτών, εξασφαλίζεται δημογραφική αλλοίωση που απομακρύνει το όραμα των Κούρδων για έξοδο στη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται και μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ των Κούρδων του νεότευκτου κράτους της Ροζάβας - Β. Συρίας και αυτών του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν.

Αυτά σχεδιάζει το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου.

Λέτε να σχεδιάζουν κάποια μυαλά εδώ στην Ελλάδα κάτι ανάλογο και για την πατρίδα μας;

Λέτε κάποιοι να έχουν έτοιμο σχέδιο για να αποκτήσουν κι αυτοί μια στέρεη εκλογική βάση μερικών εκατοντάδων χιλιάδων πιστών ψηφοφόρων, αφού το φάσμα του 3% επικρέμαται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια τους;