Σάββας Καλεντερίδης
4 Δεκέμβριος 2015, 14:37

Ρωσοτουρκική διένεξη με ρίζες…

Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους φέρνει και πάλι στην επιφάνεια ένα μείζον κοσμοϊστορικό ζήτημα, αυτό του γεωπολιτικού ανταγωνισμού Δύσης-Ρωσίας, με τη Δύση να προσπαθεί πολλές φορές να αντιμετωπίσει τη Ρωσία με την κλασική μέθοδο που ακολουθούσαν οι Βυζαντινοί, δηλαδή βάζοντας έναν τρίτο να μάχεται και να αποδυναμώνει τον δικό της αντίπαλο.

Στην προκειμένη περίπτωση ο τρίτος είναι η Τουρκία, η οποία εκούσα-άκουσα σύρεται σε μια κρίση με τη Ρωσία που κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς μέχρι πού μπορεί να φτάσει.

Να περιγράψουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Τουρκία πήρε την απόφαση για κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους –κάτι που δεν έγινε από καμία χώρα της Δύσης, ακόμα και τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, από το 1950 μέχρι σήμερα–, γεγονός που υποχρεώνει τη Ρωσία να απαντήσει με τέτοιο τρόπο που δεν θα την ακυρώνει ως μεγάλη δύναμη και θα δίνει το κατάλληλο μήνυμα για επίδοξους… ήρωες άλλων χωρών που θα ήθελαν να αποτολμήσουν κάτι ανάλογο στο μέλλον.

Στην τελευταία σύνοδο της Βιέννης για την επίλυση του προβλήματος και τον τερματισμό του εμφυλίου στη Συρία, αποφασίστηκε μέχρι το τέλος του έτους να γίνει κοινή διάσκεψη κυβέρνησης-αντιπολίτευσης, με σκοπό να συμφωνηθεί το πάγωμα των εχθροπραξιών στη Συρία για έξι μήνες, ώστε να δοθεί χρόνος για να γραφεί ένα νέο σύνταγμα και να διεξαχθούν ελεύθερες εκλογές ελεύθερες με αυτό το νέο σύνταγμα σε 18 μήνες.

Να υπογραμμίσουμε ότι στη διάσκεψη θα συμμετέχουν από τη μια πλευρά η νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας και από την άλλη ομάδες της αντιπολίτευσης, πλην εκείνων που είναι χαρακτηρισμένες ως τρομοκρατικές ομάδες, δηλαδή το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα.

Ρωσία και Ιράν χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατικές και άλλες ομάδες σουνιτών και σαλαφιστών που εξοπλίζονται από την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία, κάτι που θα ξεκαθαρίσει μέχρι τη νέα διάσκεψη.

Το κρίσιμο θέμα είναι, όμως, ποιες περιοχές θα ελέγχουν οι ομάδες της λεγόμενης αντιπολίτευσης, την ημέρα που θα αποφασιστεί η κατάπαυση του πυρός.

Αυτό το ζήτημα είναι μείζονος σημασίας για την Τουρκία, όπως αποδείχθηκε από την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους.

Οι ομάδες της συριακής αντιπολίτευσης που υποστηρίζονται και εξοπλίζονται από την Τουρκία, κατέχουν και ασκούν επιρροή κυρίως σε δυο περιοχές που είναι ζωτικής σημασίας για τα σχέδια της Άγκυρας, η οποία θέλει να έχει λόγο την επόμενη μέρα στη Συρία. Η μία περιοχή είναι αυτή που εκτείνεται μεταξύ των καντονιών Κομπάνι και Αφρίν, βόρεια του Χαλεπίου, και η άλλη είναι η περιοχή Μπαγίρμπουτζακ, μεταξύ Λαττάκειας και Ιντλίμπ, δυτικά του Χαλεπίου.

Η ρωσική πολεμική αεροπορία εδώ και λίγες βδομάδες βομβαρδίζει στην πρώτη τους αντικαθεστωτικούς και τους τζιχαντιστές, βοηθώντας την προέλαση των Κούρδων, και στη δεύτερη βομβαρδίζει τους Γκρίζους Λύκους και τους τζιχαντιστές, βοηθώντας την προέλαση του συριακού στρατού.

Υπό το φόβο η Τουρκία να χάσει εξ ολοκλήρου τα ερείσματα που έχει στη Συρία και να αποκλειστεί από την περιοχή αυτή την επόμενη μέρα, αποφάσισε να καταρρίψει το ρωσικό αεροσκάφος λαμβάνοντας πιθανότατα και κάποιες διαβεβαιώσεις, όπως εκείνες που έλαβε ο Ιωαννίδης όταν αποφάσισε το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο.

Και μετά ήλθαν τα ρωσικά αντίμετρα, που κλιμακώνονται και είναι δυνατόν να φτάσουν ακόμα και στο σημείο να σταματήσει η Ρωσία την παροχή φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτι που θα την υποχρεώσει να κλείσει τα Στενά στα ρωσικά πλοία, ενέργεια που μπορεί να αντιμετωπιστεί από τη Μόσχα μόνο με απειλή πολέμου.

Περισσότερα για το θέμα αυτό στο άρθρο μας της Κυριακής.