25 Σεπτέμβριος 2015, 16:00 - Τελευταία Ενημέρωση: 25 Σεπτέμβριος 2015, 15:08

Από το Σαρτανά της Μαριούπολης στη Θεσσαλονίκη, με όραμα για την ποντιακή νεολαία

  • Από το Σαρτανά της Μαριούπολης στη Θεσσαλονίκη, με όραμα για την ποντιακή νεολαία
    Η καθηγήτρια στη Σχολή Ελληνικής Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Μαριούπολης, και γενική γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ΣΑΕ των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ, Ιουλία Ζαρίκοβα

Όταν ήταν παιδί ονειρευόταν να επισκεφτεί την Ελλάδα, την πατρίδα των γονιών της. Τελικά στα 13 της κατάφερε να πραγματοποιήσει την επιθυμία της. Αργότερα, αποφάσισε να αφιερωθεί σε καθετί ελληνικό και έτσι φοίτησε στη Σχολή Ελληνικής Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Μαριούπολης, όπου εργάζεται ως καθηγήτρια. Θέμα της διδακτορικής της διατριβής ήταν η ρωμαίικη διάλεκτος που ομιλείται στο Σαρτανά, και ο τρόπος διάσωσής της.

Η Ιουλία Ζαρίκοβα, γενική γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ΣΑΕ των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ, αυτή τη φορά θα ταξιδέψει από το χωριό Σαρτανά της Μαριούπολης, όπου γεννήθηκε και ζει, μέχρι τη Θεσσαλονίκη για τη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υπογράμμισε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία ενός οργάνου ή ενός θεσμού που θα συντονίζει τις ενέργειες των νέων Ποντίων σε όλο τον κόσμο. Εκτίμησε μάλιστα ότι μια τέτοια ενέργεια μπορεί να αποδειχθεί σημαντική για το ποντιακό κίνημα και για το μέλλον του ποντιακού ελληνισμού ευρύτερα.

«Στόχος της Συνδιάσκεψης είναι η ανάδειξη της ενότητας του ποντιακού χώρου και παράλληλα μια καλή ευκαιρία γνωριμίας και επικοινωνίας με νέους από όλο τον κόσμο», δηλώνει η Ιουλία Ζαρίκοβα.

Ερωτηθείσα για το Σαρτανά, το οποίο επλήγη πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ουκρανικής κρίσης θρηνώντας και θύματα –μεταξύ των οποίων και ομογενείς–, η Ιουλία Ζαρίκοβα εξηγεί ότι πολλοί Έλληνες έφυγαν στη Ρωσία, την Ελλάδα και την Κύπρο. «Δεν είναι δικός μας ο πόλεμος, εμείς βρεθήκαμε όμηροι της κατάστασης», σημειώνει χαρακτηριστικά. Η ίδια, ωστόσο, δηλώνει αισιόδοξη για όσους έμειναν, και για τον ελληνισμό «που κατάφερε να επιβιώσει και στο παρελθόν, όταν ξεριζώθηκε από τον Πόντο και από την Κριμαία».