23 Αύγουστος 2015, 10:15 - Τελευταία Ενημέρωση: 20 Σεπτέμβριος 2017, 15:46

Συνέντευξη με τον Γιώργο Ζαχαριάδη: Στα πονεμένα χώματα του Πόντου ένιωθα ότι πατούσα πάνω σε αίμα!

  • Συνέντευξη με τον Γιώργο Ζαχαριάδη: Στα πονεμένα χώματα του Πόντου ένιωθα ότι πατούσα πάνω σε αίμα!

Το προσκυνηματικό ταξίδι του στην αρχή δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, μιας και συνέπεσε με το εθνικό δημοψήφισμα και διάφορα προσωπικά θέματα, ωστόσο ο Γιώργος Ζαχαριάδης δεν πτοήθηκε. Αν και καθυστέρησε την αναχώρησή του, ο «Τεμόν ΑΕΚ» έφθασε στην Τραπεζούντα για να προσκυνήσει την Παναγία Σουμελά 15 μέρες νωρίτερα.

«Όταν κάτι το θέλεις με την ψυχή σου, το αγαπάς και το πιστεύεις, όταν πιστεύεις σε ιδέες και αξίες, όλα είναι εφικτά. Είναι θέμα ψυχής.»

Μιλώντας στο pontos-news.gr ο Γιώργος δεν δέχεται ότι έκανε κάποιον άθλο, ούτε φυσικά κάποιο ταξίδι αναψυχής. Απλώς προσπάθησε να αποτίσει τον ελάχιστο φόρο τιμής στους 353.000 γενοκτονημένους και άταφους προγόνους μας.

Για περίπου 40 μέρες ο υπερμαραθώνιος αθλητής έτρεχε σε χώματα ιστορίας και πόνου. Μαζί του, στο συνοδευτικό αυτοκίνητο, είχε δύο φίλους του που οδηγούσαν εναλλάξ· τον Αβραάμ Μιχαηλίδη και τον Στέφανο Τσιαρτσιανίδη, που του πρόσφεραν ό,τι χρειαζόταν.

Ξεκίνησε από την Πτολεμαΐδα με τα πόδια και έδωσε ραντεβού με επτά δρομείς του Συλλόγου Δρομέων Οδοιπόρων Εορδαίας στην Παναγία Σουμελά στη Βέροια. Από εκεί και η αφετηρία του για ένα ταξίδι που θα μείνει στην ιστορία.

Πρώτη στάση η Θεσσαλονίκη, 50 χιλιόμετρα πιο μακριά από τον αρχικό του στόχο. Ο Ζαχαριάδης και οι φίλοι του διανυκτέρευσαν σε αντίσκηνο και την επομένη ξεκίνησαν προς Καβάλα συνοδευόμενοι μέχρι ένα σημείο από έναν ποδηλάτη.

«Κοιμόμασταν σε σκηνή τρία άτομα, σχεδόν σε όλη τη διαδρομή μας», μας λέει σκεπτικός ο Γιώργος Ζαχαριάδης. «Στην Καβάλα, την Ξάνθη, την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη οι ποντιακοί σύλλογοι ευαισθητοποιήθηκαν κι έτσι τα βράδια μας ήταν πιο άνετα μέσα στα ξενοδοχεία. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς».

«Με το που μπήκαμε Τουρκία συναντήσαμε ποντιόφωνους. Μιλούσαμε δίχως πρόβλημα μαζί τους. Μας συνόδευε και η τουρκική αστυνομία  από τη Ραιδεστό και στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μας», μας λέει ο φίλος του Γιώργου, Αβραάμ Μιχαηλίδης.

«Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη επισκεφθήκαμε το Πατριαρχείο αλλά δεν καταφέραμε να πάρουμε την ευλογία του Πατριάρχη. Μας συνόδευσε όμως ο οδηγός του Πατριάρχη με το αυτοκίνητο έξω από την πόλη», συνεχίζει ο Γ. Ζαχαριάδης.


Έξω από την Αγία Σοφία

Η επικοινωνία με το ελληνικό προξενείο Κωνσταντινούπολης σε καθημερινή βάση διασφάλιζε ότι όλα θα κυλούσαν ομαλά.

Έντονα τα συναισθήματα σε όλο το ταξίδι, κλιμακώνονταν όσο πιο κοντά έφθανε στο στόχο.

«Αρκετά χιλιόμετρα πριν μπω στη Σαμψούντα, στην είσοδο ενός τούνελ, υπήρχε πινακίδα “19η Μαΐου”. Έκλαιγα, απορούσα “γιατί;”» λέει βαθιά συγκινημένος. «Αναφέρονται σε ψυχές. Δεν μπορεί ο καθένας έτσι αυθαίρετα να δίνει ένα όνομα όταν αυτό συνδέεται με τη σφαγή». [Για την ιστορία, στις 19 Μαΐου οι Τούρκοι γιορτάζουν τη δική τους Ημέρα Νεολαίας...]

«Όταν ήμουν πια στους δρόμους της Αμάσειας και της Μερζιφούντας, τα πόδια μου βάραιναν. Περίεργα συναισθήματα με διακατείχαν. Άρχισε να με πονά το αριστερό πόδι. Αισθανόμουν ότι πατούσα πάνω σε αίμα!».

Δεν λύγισε όμως ο αθλητής.

«Δεν φοβόμουν γιατί άκουγα την προσωπική μου Αγία, την Οσία Σοφία εκ Πόντου να μου λέει “’τιδέν ’κί έ’εις. Τρέξον. Εγώ αδά είμαι” και θυμόμουν τα λόγια του Μητροπολίτη Δράμας, “να λες Κύριε Ελέησον και να προσεύχεσαι”».

Από τη Σαμψούντα κι έπειτα, τα μέρη ήταν όλο και πιο γνώριμα, πιο φιλόξενα, πιο οικεία... 

31/7 η μεγάλη ημέρα! Μετά από 25 ημέρες περπάτημα και διανύοντας παραπάνω από 1.880 χλμ, το όνειρο άγγιζε την πραγματικότητα.

«Έτρεχα και έκλαιγα όταν είδα την πινακίδα “Τραπεζούντα”.  Ζητήσαμε από τους αστυνομικούς, ευγενικά, να μην μας συνοδεύουν άλλο διότι ήμασταν σε ασφαλή και γνώριμη περιοχή. Ήμασταν δίπλα στους ανθρώπους μας».

Την επόμενη μέρα ο δρομέας ξεκίνησε πολύ νωρίς για την Παναγία Σουμελά, αφού την είδε σε όραμα, όπως μας εκμυστηρεύεται. Φωτογραφήθηκε με Έλληνες επισκέπτες που είχαν ενημερωθεί από τα ΜΜΕ αφού άκουσε να τον φωνάζουν «Τεμόν, Τεμόν!».

Φτάνοντας στη μονή Σουμελά τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα. Ο Γιώργος τύλιξε γύρω από το σώμα του την ελληνική σημαία και παρέα με τον Αβραάμ και τον Στέφανο φτάσανε στο μονοπάτι που οδηγεί στην είσοδο του μουσείου της Παναγίας Σουμελά.

Μαζί τους από την Ελλάδα έφεραν κεριά, αγίασμα από την Παναγία Σουμελά Βέροιας, σιτάρι (κόλλυβα), και αφού πραγματοποίησαν τρισάγιο στη μνήμη των Ελλήνων σφαγιασθέντων, προσευχήθηκαν υπέρ υγείας όλων των ανθρώπων. Έτσι έκαναν το τάμα τους, το χρέος που τους ακολουθούσε. Παρόντες στην «τελετή» ήταν και πολλοί επισκέπτες της Μονής. «Σεβάστηκαν τη στιγμή. Συμμετείχαν και αυτοί συγκινημένοι».

Από το όρος Μελά, συγκινημένοι πήραν το δρόμο της επιστροφής για Τραπεζούντα ευχαριστώντας όσους τους βοήθησαν. Μετά από τριήμερη περιήγηση στη γύρω περιοχή, ο Αβραάμ και ο Στέφανος έφυγαν και ο Γιώργος έμεινε στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου του Περιστερεώτα. Μόνος πλέον στον Πόντο κι έχοντας μπροστά του περίπου δέκα μέρες ελεύθερες μέχρι τον Δεκαπενταύγουστο, ο Γιώργος αποφάσισε να μετακινηθεί με τα… πόδια όπως είναι φυσικό και να γνωρίσει τα χωριά και τον απέραντο Πόντο! Οι ντόπιοι ποντιόφωνοι, βλέποντάς τον να κοιμάται σε σκηνή (ο ίδιος το επιθυμούσε), προσφέρονταν να τον φιλοξενήσουν.

Για μέρες ο δρομέας μας ήταν ένας πραγματικός κάτοικος του Πόντου, αφού μοιράστηκε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook σκηνές από την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Χαμψίκιοϊ, Γαλίενα, Σούρμενα, Όφις ήταν μερικές από τις περιοχές που επισκέφθηκε. Ιδιαίτερες στιγμές και συγκίνηση ένιωσε και όταν επισκέφθηκε τα χωριά των παππούδων του, Akçal, Κορόνιξα.

Ανήμερα της εορτής της Παναγίας ο Γιώργος Ζαχαριάδης ξεκίνησε με τους νέους του φίλους από τον Όφι με μεταφορικό μέσο, αλλά μετά τη Ματσούκα τυλίχτηκε την γαλανόλευκη και συνέχισε με τα πόδια για το ιστορικό μοναστήρι και την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία.

Αφού παρακολούθησε τη Λειτουργία, συνομίλησε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και με προσωπικότητες του ποντιακού χώρου και όχι μόνο. Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, με βαθύ το αίσθημα ευθύνης και σεβασμού, πρόσφερε στον αθλητή μια πλακέτα ως ανάμνηση γι’ αυτό τον άθλο του.

«Τον έβλεπα από την τηλεόραση την ημέρα της Θείας Λειτουργίας και δάκρυζα», λέει ο συνοδοιπόρος του Στέφανος  Τσιαρτσιανίδης. «Τα καταφέραμε. Τα κατάφερε. Κοίτα να δεις τι κάναμε!».

Με μεσολάβηση του μέλους της ΠΟΕ Κώστα Αλεξανδρίδη, ο Γιώργος πήρε το δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα αφού είχε κανονιστεί η δωρεάν διατροφή και διαμονή του στο ταξίδι.

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης κάνει απολογισμό δίνοντας τις ευχές του: 

«Υ’είαν κι ευλο’ίαν ας ση Σουμελά την Παναΐαν… Άναψα το σβησμένο καντήλι, χτύπησα την καμπάνα του Πόντου, έστειλα το μήνυμα της ειρήνης και της συμφιλίωσης των λαών, έκανα τρισάγιο για τους νεκρούς μας».

Βασίλης Καρυοφυλλίδης