19 Ιούλιος 2015, 11:22 - Τελευταία Ενημέρωση: 20 Ιούλιος 2015, 09:54

Με τον... δάσκαλο Παναγιώτη Κοπαλίδη στον Αθλητικό Σύλλογο Ποντίων «Νέα Τραπεζούντα»

  • Με τον... δάσκαλο Παναγιώτη Κοπαλίδη στον Αθλητικό Σύλλογο Ποντίων «Νέα Τραπεζούντα»

Απόγευμα Τετάρτης στην Ελευσίνα και βρισκόμαστε στον Αθλητικό Σύλλογο Ποντίων «Νέα Τραπεζούντα». Ήδη, το τμήμα των τζούνιορ του Τάε Κβον Ντο έχει ξεκινήσει την προπόνησή του ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά συγκεντρώνονται σιγά-σιγά για τη δική τους, που ακολουθεί. Στο χώρο κυριαρχούν ιαχές, δύναμη, πάθος, χαρά, παιχνίδι! Με πρωτεργάτη τον Παναγιώτη Κοπαλίδη, τον «δάσκαλο», όπως θέλει να τον χαρακτηρίζουν, και όχι «προπονητή».

«Μου αρέσει η λέξη δάσκαλος. Προπονητής μού φαίνεται ότι είναι αυτός που ήρθε, έκανε τη δουλειά του και έφυγε... Δεν είμαι εγώ κάτι τέτοιο», λέει στο pontos-news.gr.

Περιμένοντας να ολοκληρωθεί η προπόνηση των μικρών του συλλόγου για να μιλήσουμε με τον Παναγιώτη Κοπαλίδη, πιάνουμε συζήτηση με τους γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά. Όλοι τους μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για τη σχολή και τη δουλειά των υπευθύνων της. Το κλίμα είναι πραγματικά εξαιρετικό!


Ο πρόεδρος του συλλόγου, Δημήτρης Ηλιάδης

Γνωρίζουμε και τον «φρέσκο» πρόεδρο του συλλόγου, Δημήτρη Ηλιάδη, καθώς δεν είναι πολύς καιρός που ανέλαβε τα ηνία του Αθλητικού Συλλόγου. «Μαθαίνουμε τα παιδιά πειθαρχία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό που καταφέρνει η σχολή μας. Αυτό θα τους κάνει σημαντικούς ανθρώπους στην κοινωνία. Ο προορισμός της νεολαίας είναι οι αθλητικοί σύλλογοι, όχι μόνο τα μπαρ και οι καφετέριες», μας λέει.


Η προπόνηση των τζούνιορ – επιβλέπει ο Παναγιώτης Κοπαλίδης

Η ώρα περνά ευχάριστα και η προπόνηση των μικρών φθάνει στο τέλος της. Ο Παναγιώτης Κοπαλίδης έρχεται προς το μέρος μας, και αφού μας δίνει το χέρι του καλωσορίζοντάς μας στη σχολή, πιάνουμε τη συζήτηση χωρίς καθυστέρηση. Αρχικά μας μιλά για την ιστορία του συλλόγου: «Στεγαζόμασταν δέκα χρόνια στον πολιτιστικό σύλλογο Ποντίων Ελευσίνας "Νέα Τραπεζούντα". Ήμουν εκεί ως χορευτής και ως χοροδιδάσκαλος, ενώ παίζω και νταούλι. Στην πορεία αποφασίσαμε να κάνουμε έναν αθλητικό σύλλογο. Με την ίδια ονομασία με τον πολιτιστικό, αλλά να λειτουργούμε ως αθλητικός σύλλογος».

Στη συνέχεια μας μιλά για το ρόλο τα πεπραγμένα αυτού του συλλόγου. «Από αθλήματα μόνο το Τάε Κβον Ντο καλλιεργούμε. Θέλαμε να είχαμε ακόμα 5-6 ολυμπιακά, αλλά δεν είναι απλό. Δεν γνωρίζουμε αν θα μπορέσουμε να βάλουμε κάποιο επιπλέον στο μέλλον. Μας πλησίασαν κάποια άτομα κατά καιρούς και μας πρότειναν να προσθέσουμε σπορ. Αλλά αν δεν τον ξέρεις καλά τον άλλον, δεν μπορείς να συνεργαστείς. Εγώ έκανα 25 χρόνια πρωταθλητισμό· ξέρω τι θέλει το παιδί και ο αθλητής. Το αγαπάω αυτό το πράγμα. Δεν μπορώ να βάλω κάποιον που δεν το ξέρει καλά».


Τα κορίτσια του συλλόγου ξέρουν να προστατεύουν τους εαυτούς τους

Πολεμική τέχνη δεν μαθαίνουμε για να κάνουμε... μαγκιές
Μας εξηγεί ότι οι αθλητές του έχουν διακρίσεις σε σημαντικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις καθώς και σε πανελλήνια πρωταθλήματα και κύπελλα. Δεν είναι όμως οι διακρίσεις που έχουν αξία, αλλά η φιλοσοφία της άσκησης και του ευ αγωνίζεσθαι. «Θέλουμε να βγάζουμε σωστούς ανθρώπους. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα. Ο κακός άνθρωπος δεν μπορεί να μένει για πολύ καιρό στην πολεμική τέχνη. Λέω στα παιδιά πως ναι μεν κάνουμε μια πολεμική τέχνη, αλλά πρέπει να ξέρουμε γιατί την κάνουμε. Για να αμυνθούμε σε μια επικίνδυνη στιγμή. Να χρησιμοποιήσουμε τις γνώσεις μας για τη σωματική μας ακεραιότητα. Όχι για να βγούμε να κάνουμε μαγκιές. Τους λέω πως δεν θέλω να τους δω Ολυμπιονίκες, αλλά να τους δείχνουν και να λένε ότι είναι σωστοί άθρωποι, με ήθος, αρχές και χαρακτήρα. Αυτά κάνουν τον πραγματικό αθλητή».


Κύπελλα, μετάλλια και διακρίσεις των αθλητών του συλλόγου

Όπως μας ενημέρωσε ο Παναγιώτης Κοπαλίδης, αυτή τη στιγμή ο σύλλογος αριθμεί 35 μέλη. «Πολλοί σταμάτησαν λόγω και των συνθηκών. Ήμασταν γύρω στα 60 άτομα. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Άλλα παιδιά μεγαλώσανε. Το μετάλλιό μου είναι ότι όσα παιδιά πέρασαν από αυτήν τη σχολή έχουν γίνει σπουδαίοι άνθρωποι στην κοινωνία. Πολλά σπουδάσανε, άλλοι παντρευτήκανε κι έκαναν οικογένειες».

Περήφανος είναι ο Παναγιώτης και για το γεγονός ότι ο κόσμος της Ελευσίνας και των γύρω περιοχών έχει «αγκαλιάσει» τη σχολή. «Έρχονται παιδιά και από άλλες περιοχές και αυτό με χαροποιεί, με την έννοια ότι αναγνωρίζεται η δουλειά μου. Ο πολιτιστικός σύλλογος δεν με βλέπει ανταγωνιστικά. Ήταν πάντα δίπλα μου ό,τι κι αν ζήτησα».


«Ιπτάμενη» η μικρή αθλήτρια του Παναγιώτη Κοπαλίδη!

Μιλάμε ποντιακά για να μην μας καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι!
Ρωτάμε τον Παναγιώτη Κοπαλίδη αν μιλάει στα παιδιά και για την ιστορία του Πόντου. «Φυσικά», μας απαντά. «Προσπαθώ να τα ενημερώνω. Δεν θέλω να καλλιεργήσω φανατισμό, αλλά να τους κάνω να είναι περήφανοι για την καταγωγή τους. Καμιά φορά τους λέω "εμείς εδώ έχουμε ένα όπλο ισχυρό. Τη γλώσσα μας. Θα σας μιλάω ποντιακά στους αγώνες, για να μην μας καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι!" Κάτι χαρακτηριστικό που τους λέω συνεχώς είναι η λέξη "κατσί" [σ.σ.: κεφάλι]. Για να προστατεύσουν το κεφάλι τους».

Μια από τις μεγάλες του επιθυμίες είναι να κάνει με τη σχολή ένα ταξίδι στον Πόντο. «Ένας παλιός δάσκαλος που μένει στη Αλεξανδρούπολη μου λέει συνέχεια να κανονίσουμε να πάμε στα χώματά μας. Είναι στο πρόγραμμά μας αυτό, αλλά είναι δύσκολα τα πράγματα πλέον οικονομικά. Θα το προσπαθήσουμε πάντως».


Ο Παναγιώτης Κοπαλίδης με την ποντιακή φορεσιά και το νταούλι του

Ο Παναγιώτης κατάγεται από τη Σάντα του Πόντου, από το χωριό Ζουρνατσάντων, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα. «Στον Κορυδαλλό γεννήθηκα, έπειτα πήγαμε στα Άνω Λιόσια και εκεί γνώρισα τη γυναίκα μου μέσα από το χορευτικό – ήταν χορεύτρια. Έκτοτε ήρθα στην Ελευσίνα ως γαμπρός».


Ο Παναγιώτης Κοπαλίδης (δεξιά) αγκαλιά με έναν από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αθλητές της σχολής

Ο πρόεδρος του συλλόγου Δημήτρης Ηλιάδης, παλιός αθλητής του Τάε Κβον Ντο κι εκείνος όπως ο Παναγιώτης Κοπαλίδης, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1991, από τη Ρωσία όπου μεγάλωσε. «Ο πατέρας μου είναι από την Τραπεζούντα και η μητέρα μου από την Κωνσταντινούπολη», μας λέει. «Εγώ ήμουν παλαιστής στη Ρωσία. Ο αδερφός μου έκανε Τάε Κβον Ντο. Εγώ ήθελα να μπω στην πάλη. Τελικά με κατάφερε και με πήρε μαζί του σε κάποιες προπονήσεις και από τότε δεν ξεκόλλησα ποτέ».