6 Μάιος 2015, 15:46 - Τελευταία Ενημέρωση: 6 Μάιος 2015, 21:27

Δύο Ελληνίδες στον τελικό του Πανευρωπαϊκού Διαγωνισμού Σκηνοθετών Όπερας 2015

  • Δύο Ελληνίδες στον τελικό του Πανευρωπαϊκού Διαγωνισμού Σκηνοθετών Όπερας 2015
    Η Νίκη Ελληνίδου και η Νεφέλη Μυρτίδη διαγωνίζονται σήμερα στο Βασιλικό Θέατρο της Μαδρίτης

Δυο Ελληνίδες βρίσκονται μεταξύ των τεσσάρων ομάδων που πήραν το εισιτήριο για τον τελικό στο πλαίσιο του 8ου Πανευρωπαϊκού Διαγωνισμού Σκηνοθετών Όπερας 2015. Για την αξία του επιτεύγματος αρκεί να πούμε ότι οι σκηνοθετικές ιδέες που υποβλήθηκαν ήταν 66!

Η σκηνοθέτρια όπερας Νίκη Ελληνίδου και η σκηνογράφος Νεφέλη Μυρτίδη, που ζουν στο Βερολίνο, είναι πανέτοιμες να δώσουν σήμερα τον καλύτερο εαυτό τους στο Βασιλικό Θέατρο της Μαδρίτης (Teatro Real Madrid). Η τελετή απονομής των βραβείων θα γίνει στις 8 Μαΐου στον ίδιο χώρο, και ευχόμαστε στο βάθρο των νικητών να βρίσκονται και εκείνες.

Η φετινή όπερα που θα κληθούν οι διαγωνιζόμενοι να στήσουν και να σκηνοθετήσουν χωρίς να γνωρίζουν προηγουμένως την επιτροπή και τους συμμετέχοντες ηθοποιούς είναι το έργο Weiße Rose (λευκό τριαντάφυλλο) του Γερμανού συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας Ούντο Τσίμερμαν.  


Tο Βασιλικό Θέατρο της Μαδρίτης όπου θα διεξαχθεί ο Πανευρωπαϊκός Διαγωνισμός

Το έργο αναφέρεται στην τραγική ιστορία που έζησαν δυο αδέρφια, η Σόφι και ο Χανς Σολ, που στην ηλικία των 20 ετών οδηγήθηκαν από τους Ναζί στη λαιμητόμο με την κατηγορία της διοίκησης της αντιστασιακής ομάδας «Weiße Rose».

Με αφορμή τη σπουδαία αυτή επιτυχία των Ελληνίδων, το pontos-news.gr ήρθε σε επικοινωνία με τη σκηνοθέτρια Νίκη Ελληνίδου, ένα νεαρό κορίτσι ποντιακής καταγωγής που κατέληξε στη Θεσσαλονίκη από την πρώην ΕΣΣΔ.

«Είμαστε και οι δυο ιδιαίτερα χαρούμενες για τη συμμετοχή μας σε έναν διαγωνισμό που δίνει την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους να παρουσιάσουν το αντικείμενό τους στο κοινό και συγχρόνως να δείξουν τις ιδέες τους και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο που τους περιβάλλει.

»Αποτελεί μεγάλη τιμή για εμάς, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι συμμετείχαν 160 άτομα και είχαν σταλεί 66 σκηνοθετικές ιδέες!

»Σήμερα είναι δύσκολη μέρα, αλλά είμαστε αποφασισμένες να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και ελπίζουμε σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα».

Στη μία ώρα που έχουν στη διάθεσή τους η Νίκη Ελληνίδου και η Νεφέλη Μυρτίδου παρουσιάζουν, όπως μας λέει η Νίκη, «ένα ολοκληρωμένο σκηνοθετικό στήσιμο της παράστασης, έτσι ώστε να παρουσιαστεί μελλοντικά σε μια επαγγελματική σκηνή. Θα προσπαθήσουμε μέσω των ηθοποιών να αποκωδικοποιήσουμε και να αποδώσουμε την ψυχολογική διάσταση των δύο αδερφιών σε έναν κλειστό χώρο πριν από την εκτέλεσή τους.


Η Σόφι και ο Χανς Σολ σε γραμματόσημο του 1961

»Είναι ένα έργο που πραγματεύεται μεταφυσικά, φιλοσοφικά και υπαρξιακά ζητήματα της ζωής του ανθρώπου και πιστεύω ότι έχουμε βρει μια αρκετά καλή αισθητική για να οπτικοποιηθεί».

Η Νίκη Ελληνίδου δηλώνει υπερήφανη και για την ποντιακή καταγωγή της.

«Έχω ποντιακή καταγωγή – και πολύ ποντιακή μάλιστα! Η προγιαγιά και ο προπάππος μου κατάγονταν από την Τραπεζούντα, γεννήθηκαν εκεί και μετά πήγαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Στη συνέχεια γεννήθηκαν εκεί και οι γονείς μου και μετά από χρόνια ήρθαμε κι εμείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση στην Ελλάδα. Ήταν πολύ συγκινητικό όταν είδαμε για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό τους συγγενείς μας, τα ξαδέρφια και τους θείους μας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα!»


Μνημείο προς τιμήν των Σολ, στο πλακόστρωτο του Πανεπιστημίου Ludwig-Maximilian στο Μόναχο,
όπου φοίτησαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

Λίγο πριν κλείσουμε την κουβέντα μας, και ενώ βρίσκεται σε πυρετό δημιουργικού άγχους ενόψει του σημερινού διαγωνισμού, μοιράζεται μαζί μας και κάτι ακόμη που δείχνει την αγωνία που βιώνουν πολλοί νέοι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να συνεχίσουν να δημιουργούν στη χώρα μας αλλά λόγω των συνθηκών αναγκάζονται να της κουνήσουν το μαντίλι – όπως και η ίδια που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.

«Μακάρι κάποια στιγμή να ανοίξει και στην Ελλάδα ο δρόμος για τους σκηνοθέτες όπερας για να επιστρέψουμε στην πατρίδα και να προσθέσουμε κι εμείς το λιθαράκι μας στην τέχνη και τον πολιτισμό».

Και είναι κάτι που το ευχόμαστε όλοι μας. Όπως και τη μεγαλύτερη δυνατή διάκριση σήμερα στη Μαδρίτη.