13 Απρίλιος 2015, 19:03 - Τελευταία Ενημέρωση: 13 Απρίλιος 2015, 19:08

Το αμερικανικό όνειρο, πραγματικότητα για τον Ηλία Παππά

  • Το αμερικανικό όνειρο, πραγματικότητα για τον Ηλία Παππά
    Ο Ηλίας Παππάς κατά τη διάρκεια παρασκευής ελληνικών εδεσμάτων σε αμερικανικό πολυκατάστημα

Λένε πως όταν οι Έλληνες αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, είναι θέμα χρόνου να πετύχουν σε όποιον τομέα επιλέξουν. Έτσι συνέβη και με έναν Έλληνα με καταγωγή από τον Σταυρό Φθιώτιδας, που έβαλε στη βαλίτσα το ανήσυχο πνεύμα του, τη λατρεία του για την περιπέτεια και τις προκλήσεις, και ανέβηκε στο αεροπλάνο με προορισμό την Αμερική. Ο Ηλίας Παππάς θέλησε αρχικά να σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο του Κεντάκι, το πάθος του όμως για τη μαγειρική τον έκανε να δημιουργήσει αρχικά μια κινητή καντίνα που σέρβιρε παραδοσιακές ελληνικές νοστιμιές και στη συνέχεια να γίνει ιδιοκτήτης τριών εστιατορίων με την ονομασία «Athenian Grill».

Εδώ και λίγο καιρό, τα προϊόντα που παρασκευάζει βρίσκονται στα ράφια γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ και όλο και περισσότεροι αγκαλιάζουν την προσπάθειά του. Μιλήσαμε μαζί του και μεταξύ άλλων μας εκμυστηρεύτηκε το μυστικό της επιτυχίας του τονίζοντας ότι «όσο κι αν νοσταλγώ την Ελλάδα, γνωρίζω ότι αυτά που κατάφερα εδώ θα ήταν δύσκολο να τα καταφέρω εκεί».

Πώς αποφασίσατε να μεταναστεύσετε στην Αμερική και να αναζητήσετε εκεί την τύχη σας;
Από την πρώτη φορά που επισκέφθηκα τους θείους μου στην Αμερική, σε ηλικία 15 ετών, κάτι με μάγεψε! Δεν μπόρεσα να το εξηγήσω. Κάτι καρμικό με αυτή τη χώρα. Έτσι, όταν τελείωσα το Λύκειο, και παρόλο που όλοι στην οικογένειά μου ήταν αντίθετοι, αποφάσισα να πάω εκεί για σπουδές. Είμαι ανήσυχο πνεύμα και λατρεύω τις προκλήσεις. Η αρχική επιλογή μου ήταν να σπουδάσω Διοίκηση Επιχειρήσεων και να εργαστώ πάνω σε αυτό. Αλλά οι συγκυρίες και η βαθιά μου επιθυμία να ασχοληθώ με τον τομέα του φαγητού με οδήγησαν στο να είμαι ιδιοκτήτης τριών εστιατορίων. Το να «τρέχεις» τρία εστιατόρια δεν είναι και πολύ εύκολη υπόθεση. Τελικά, νομίζω ότι συνδύασα το κρυφό μου πάθος και τις σπουδές μου αρμονικά.


Ένα εκ των τριών εστιατορίων του Ηλία Παππά, με την ονομασία «Athenian Grill».

Ξεκινήσατε μαγειρεύοντας ελληνικές νοστιμιές σε μια υπαίθρια καντίνα και δημιουργήσατε στη συνέχεια το Athenian Grill. Πώς τα καταφέρατε να στήσετε τη δική σας επιχείρηση σε μια ξένη χώρα και να έχει τόσο μεγάλη απήχηση στον κόσμο;
Με πολλή, σκληρή και συστηματική δουλειά. Το πρώτο διάστημα ήταν πολύ δύσκολο. Ήμουν έξω με την καντίνα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Έντονο κρύο, χιόνι, βροχή. Όμως οι κάτοικοι του Λέξινγκτον εκτίμησαν την προσπάθειά μου και με στήριξαν. Κι αυτό το εκτιμώ αφάνταστα. Όλοι μου πρότειναν να επεκτείνω το εγχείρημά μου κι έτσι άνοιξα το πρώτο εστιατόριο. Η απήχηση ήταν μεγάλη κι έτσι στην πορεία ακολούθησαν και τα άλλα δύο.


Με αυτήν την καντίνα με τις παραδοσιακές ελληνικές νοστιμιές ξεκίνησε το ταξίδι στην αμερικανική ήπειρο

Ποιο από τα φαγητά που σερβίρετε είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στους πελάτες σας;
Ο μουσακάς και το κοκκινιστό είναι τα ιδιαίτερα δημοφιλή πιάτα. Δεν μπορώ όμως να μην αναφέρω το γύρο, τη σπανακόπιτα, το τζατζίκι, τη χωριάτικη και το σαγανάκι.

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που κάνει τα πιάτα σας να ξεχωρίζουν;
Κατά πρώτο λόγο, οι άριστες πρώτες ύλες. Η πλειονότητα των προϊόντων που χρησιμοποιούμε εισάγονται από την Ελλάδα. Όπως για παράδειγμα το ελαιόλαδο, τα μπαχαρικά, τα ζυμαρικά. Κατά δεύτερο, η αγάπη και το μεράκι. Και φυσικά, οι οικογενειακές «μυστικές» συνταγές, που σε κάποιες έχω προσθέσει το προσωπικό μου στοιχείο ακολουθώντας τις σύγχρονες τάσεις της μαγειρικής.


Αγνά και φρέσκα υλικά εισάγονται από την Ελλάδα για να μαγειρευτούν πεντανόστιμες παραδοσιακές συνταγές

Οι Αμερικανοί αγκαλιάζουν εύκολα τις προσπάθειες των ξένων στη χώρα τους;
Οι Αμερικανοί είναι γενικά ένας δεκτικός λαός όσον αφορά στους ξένους που ζουν και εργάζονται στη χώρα τους. Παράλληλα, είναι τρομερά απαιτητικοί όταν πρόκειται για φαγητό. Πρέπει αυτό που τους προσφέρεις να συνάδει με την ποιότητα και τη γεύση.

Δεκαεπτά χρόνια μετά, υπάρχουν στιγμές που μετανιώνετε που φύγατε από την Ελλάδα;
Επειδή ήταν συνειδητή επιλογή να πάω στην Αμερική, δεν έχω μετανιώσει.

Νοσταλγώ την πατρίδα μου αλλά γνωρίζω ότι αυτά που κατάφερα να πραγματοποιήσω εδώ θα ήταν δύσκολο να τα καταφέρω εκεί.

Αν μπορούσατε δηλαδή να γυρίσετε πίσω το χρόνο θα ξανακάνατε το ίδιο;
Δεν έχω μετανιώσει για τίποτε από ό,τι έχω κάνει. Αν γύριζα το χρόνο πίσω ναι, θα ξαναέκανα τα ίδια πράγματα, αλλά πιο συγκροτημένα, πιο οργανωμένα, και θα απέφευγα συνειδητά τα λάθη που έχω κάνει μέχρι τώρα, χωρίς να τα έχω αποποιηθεί, γιατί από τα λάθη αυτά έχω αποκτήσει εμπειρία, και σε αυτά, κατά ένα ποσοστό, οφείλω την επιτυχία μου.

Τι είναι αυτό που σας λείπει περισσότερο από την πατρίδα σας;
Η οικογένειά μου. Όμως είμαι τυχερός, γιατί τους βλέπω συχνά. Τα τελευταία τρία χρόνια οι δραστηριότητές μου δεν μου επιτρέπουν να ταξιδέψω στην Ελλάδα. Έρχεται η οικογένειά μου. Είμαστε μια πολύ δεμένη, πατροπαράδοτη ελληνική οικογένεια. Βέβαια εδώ μένει μόνιμα και η θεία μου, η αδερφή του πατέρα μου, κι έτσι μπορώ να πω ότι δεν είμαι τελείως μόνος.


Σπανακόπιτα και χωριάτικη σαλάτα έτοιμα προς κατανάλωση

Όταν ήσασταν παιδί, σας άρεσε να περνάτε ώρες στην κουζίνα βοηθώντας στο μαγείρεμα; Φανταζόσασταν ποτέ ότι αργότερα θα σας κέρδιζε η μαγειρική;
Αυτό που θυμάμαι έντονα από την παιδική μου ηλικία είναι τη γιαγιά στο χωριό να μαγειρεύει και να ψήνει πίτες σε παραδοσιακό φούρνο με ξύλα και εγώ να την βοηθάω. Φυσικά και τη μητέρα μου την βοηθούσα στην κουζίνα συχνά. Μεγάλωσα στην παραδοσιακή ελληνική οικογένεια όπου όλοι μαγείρευαν περισσότερα φαγητά από όσα μπορούσαν να φαγωθούν. Η μαγειρική δεν ήταν η αρχική μου επιλογή, αλλά αυτή που τελικά με κέρδισε.


Αναπολώντας τα παιδικά χρόνια με τη γιαγιά Τασία να ψήνει στο φούρνο με τα ξύλα

Εκτός από σκληρή δουλειά, τι άλλο χρειάζεται για να βιώσει κανείς το αμερικανικό όνειρο;
Πολύ σκληρή δουλειά, αυτοπειθαρχία, θυσία του προσωπικού σου χρόνου, στήριξη από τους ανθρώπους που σε αγαπούν και από αυτούς που βρίσκονται γύρω σου – και φυσικά τύχη.

Τι θα λέγατε σε έναν νέο που διστάζει να τολμήσει να φύγει στο εξωτερικό παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες;
Θα τον συμβούλευα να ακολουθήσει το όνειρό του, όπως ακριβώς έκανα κι εγώ. Στην αρχή ήταν δύσκολο κι επίπονο, αλλά τελικά δικαιώθηκα. Είναι κρίμα η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια να βιώνει μια συνεχή δύσκολη οικονομική κατάσταση. Όμως οφείλουμε, ο καθένας μας με τον τρόπο του, να την βοηθήσουμε να ξεπεράσει την κρίση.