3 Μάιος 2013, 11:30 - Τελευταία Ενημέρωση: 5 Σεπτέμβριος 2014, 20:42

Ο διάσημος μαέστρος Θεόδωρος Ορφανίδης μιλάει τη δύναμη της μουσικής

  • Ο διάσημος μαέστρος Θεόδωρος Ορφανίδης μιλάει τη δύναμη της μουσικής

Ο ποντιακής καταγωγής, διεθνώς αναγνωρισμένος μαέστρος, Θεόδωρος Ορφανίδης, μιλάει για την δύναμη της μουσικής, τους ήχους της Μ. Εβδομάδας και το μήνυμα που στέλνει η εκ νεκρών Ανάσταση.

Με την σύζυγό του διάσημη σοπράνο, Σόνια Θεοδωρίδου, ίδρυσαν την Orchestra Mobile κι έχει διευθύνει τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου σε Βρετανία, Ολλανδία, Ισπανία, Αυστρία. Μόνιμος κάτοικος Βερολίνου. Ετοιμάζει πολλές συναυλίες και στην Ελλάδα, αρχής γενομένης από τους «Υμνους αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων» του Σταύρου Κουγιουμτζή, στη Θεσσαλονίκη, με ενδιάμεσες στάσεις σε Κωνσταντινούπολη και Κιλκίς, την πόλη όπου μεγάλωσε.

Τι σας συγκινεί περισσότερο στους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας;

Νομίζω αυτό που υπάρχει μόνο στην ελληνική γλώσσα: η χαρμολύπη. Αυτός ο θάνατος που είναι μόνο περιστασιακός και ο θρίαμβος της ζωής που έρχεται σαν λύτρωση να γεμίσει τα χείλη μας: Χριστός ανέστη εκ νεκρών....

Η βυζαντινή μουσική, το δημοτικό και το λαϊκό τραγούδι ανήκαν στα ακούσματά σας καθώς μεγαλώνατε;

Κατάγομαι από ποντιακή οικογένεια και, παρ’ όλο που δεν υπήρχε μουσικός στην οικογένειά μας, θυμάμαι πάντοτε τις Κυριακές στην εκκλησία την έκπληξη και τον θαυμασμό μου για αυτήν την αυστηρή μουσική με τον ψάλτη πλαισιωμένο από πιστούς να υμνούν τον Κύριο. Θυμάμαι, επίσης, τον Κεμεντζετζή στα πανηγύρια να τραγουδά τα ποντιακά με μια λεβεντιά, μια δωρικότητα, αλλά και έναν κρυφό πόνο. Επειτα η μεγάλη αδελφή μου, η Ειρήνη, έφερνε δίσκους των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και Κουγιουμτζή στο σπίτι μας και έτσι γνώρισα και το καλό ελληνικό τραγούδι.

Τι θα χαρακτηρίζατε «θείο»;

Την ικανότητα που έχουμε να αγαπούμε και να συγχωρούμε. Την αγνότητα εντός μας. Τη δύναμη που έχουμε μέσα μας και πολλές φορές βρίσκεται εν υπνώσει. Το ανθρώπινο μεγαλείο – τη γέννηση και τον θάνατο.

Τελικά πιστεύετε ότι υπάρχουν διάφορα είδη μουσικής ή ότι η μουσική είναι μία;

Κοιτάξτε, προσωπικά πιστεύω ότι είναι μεγαλειώδες να συγκινείται κανείς με ένα τραγούδι του Κουγιουμτζή και κατόπιν να συγκινείται με μια μουσική φράση του Mάλερ. Με ένα ρεφρέν του Τσιτσάνη και έπειτα με την “Ωδή στην χαρά” μελοποιημένη από τον Μπετόβεν. Αυτή τη δύναμη την έχει μόνο η δική μας τέχνη. Η μία και μοναδική μουσική....

Δημοσιεύθηκε στο ΒΗmagazino την Κυριακή 21 Απριλίου 2013 

Πηγή: tovima.gr